YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2023/4855 E.  ,  2023/7995 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
ASIL VE EK KARAR SAYISI : 2020/1405 E., 2022/764 K.
SUÇLAR : 1. Uyuşturucu madde ticareti yapma
2. Kenevir Ekme
HÜKÜMLER : 1. İstinaf başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin düzeltilerek onanması (her iki suç yönünden)
2. Temyiz isteminin reddi (her iki suç yönünden)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : 1. Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması
(uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden)
2. Ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması (kenevir ekme suçu yönünden)
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli, 2019/16-573 Esas ve 2022/119 Karar numaralı kararında açıklandığı üzere sanık hakkında Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesince 24.05.2022 tarihli, 2020/1405 Esas, 2022/764 Karar sayı ile istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın kendisine tebliğ edilmemesi nedeniyle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 14.09.2022 tarihli, 2020/1405 Esas ve 2022/764 Karar sayılı ek kararının kaldırılması sureti ile yapılan incelemede;
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.11.2019 tarihli ve 2018/416 Esas, 2019/453 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi ile 58 inci maddesinin birinci, altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile; 2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan ise 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi ile 58 inci maddesinin birinci, altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2020/1405 Esas, 2022/764 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2020/1405 Esas, 2022/764 sayılı ek kararı ile sanık hakkında kenevir ekme ve uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından kurulan hükümlere yönelik hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara ilişkin sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 5. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın ikametinde kenevir bitkisi ektiği ve bu bitkileri hasat edip kurutarak sattığı yönünde bilgi elde edilmesi üzerine ikamette yapılan aramada ikametin bahçesinde ekili vaziyette boyları 3 metre olan, her kökünde yaklaşık 1-2 metre uzunluğunda 20 şer dal bulunan 3 kök kenevir bitkisi ve ikamet bahçesinde zeytin ağacında kurutulmaya bırakılmış halde daralı 100 gram ağırlığında uyuşturucu esrar maddesi ele geçirildiği, uzmanlık raporuna göre net 14400 gram ağırlığındaki yeşil renkli köklü kenevir bitkilerinden elde edilebilecek esrar miktarının 2160 gram, net 79 gram ağırlığındaki nemli ve kısmen çürümüş vaziyette saplı yeşil renkli bitki parçalarından elde edilecek esrar miktarının ise 19,70 gram olduğunun tespit edildiği, sanığın kenevir bitkilerini kullanmak amacıyla yetiştirdiği, uyuşturucu madde kullanıcısı olduğu yönünde savunma yaptığı olayda; saplı yeşil renkli bitki parçalarının net ağırlığı 79 gr ve bir kısmı çürümüş olsa ve elde edilebilecek esrar miktarı kişisel kullanım sınırında ise de; sanık hakkındaki ihbar, ele geçen kubar esrar maddesi ile ekili kenevir bitkilerinin miktarı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanığa verilen adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde tamamının tahsil
edileceğine karar verildikten sonra kararda "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği" belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılması ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile yapılan değişikliğin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında kenevir ekme suçundan kurulan hüküm yönünden:
İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.
B. Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hüküm yönünden:
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
A. Sanık hakkında kenevir ekme suçundan kurulan hüküm yönünden:
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenleAdana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2020/1405 Esas, 2022/764 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hüküm yönünden:
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2020/1405 Esas, 2022/764 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.09.2023 tarihinde karar verildi.