YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2023/381 E.  ,  2023/6347 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/287 E., 2015/169 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet (her iki sanık yönünden)
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma (her iki sanık yönünden)

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Kadınhanı Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.01.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
B. Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2015 tarihli ve 2014/287 Esas, 2015/169 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca teşdiden 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına; sanık ... hakkında ise, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca teşdiden 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'in temyiz sebepleri özetle; suçu kabul etmediğine ve kararı temyiz ettiğine ilişkindir.
B. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası gereği neticeten 1 yıl 6 ay hapis cezası verildiği, aynı suçu birlikte işleyen diğer sanık ... hakkında ise aynı sevk maddesi gereği 1 yıl 3 ay hapis cezası verildiği, mahkemece gerekçe kısmında sanık ...'in suç işleme kastının daha yoğun olduğu kanaatine varılarak diğer sanığa nazaran fazla ceza tayini yoluna gidildiğinin belirtildiği anlaşılmış ise de, Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesince aynı suçu birlikte işleyen ve suçu işleyiş şekilleri aynı olan sanıklar hakkında belirtilen soyut gerekçe ile ceza tayininde farklı hükümler kurularak hükümde çelişki yaratılmasının usul ve yasaya aykırı aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanıkların ikrarlı beyanları dikkate alındığında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işledikleri, miktar tespit tutanağında aracın sağ ön koltuk altında tespit edilen 5 adet fişek adı verilen esrar maddesinin 9,75 gr olduğunun tespit edildiğinin belirtildiği, uzmanlık raporunda maddenin esrar elde edilmeye elverişli hint keneviri bitkisi olduğunun belirtildiği, elde edilebilecek esrar miktarının 3,04
gr olduğunun belirtildiği, sanıklar ... ve ...'in aynı suçu işlediklerinden Şanlıurfa 2. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 2013/362 esas sayılı dosyasında tedavi tedbiri kararı verildiği, bu kararın 28.01.2014 tarihinde kesinleştiği sanıkların tedavi tedbirine uymadıkları, bu nedenle Şanlıurfa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/759 esas sayılı dosyasında tedavi tedbirine uymaması sebebiyle tedbirin iptaline karar verilip verilen cezalar için hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı, sanıkların buna rağmen aynı suçu işledikleri, 6545 sayılı Kanun ile değişen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasındaki cezanın 2-5 yıl olduğu, önceki 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasındaki cezanın 1-2 yıl arasında düzenlendiği, bu nedenle değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasının sanıkların aleyhine olduğu dikkate alınarak sanıklara önceki kanunun uygulandığı, sanıkların kasıtlarının yoğunluğu aynı suçu birden fazla kez işlemiş olmaları dikkate alınarak teşdiden hapis cezası verildiği, sanık ...'in suç işleme kastının daha yoğun olduğu kanaatine varılarak, diğer sanığa nazaran daha fazla ceza verildiği gerekçesiyle sanıklar hakkında atılı suçtan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
1. Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun’nun 191 inci maddesi ve aynı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesi sanıklar lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası ve aynı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 inci maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanıkların bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediklerinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanıklar infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararlarının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;
a. Sanıklar bu suçu, daha önce işledikleri aynı nitelikteki başka bir suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin 5 inci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da
uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,
b. Sanıklar hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanıklar bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işledikleri aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararları ve önceki hükümlülükleri dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanıklar hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ve aynı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibariyle, 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesine göre ceza takdir edilip “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”, karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile sanıklar hakkında hüküm kurulması, nedeni ile hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2015 tarihli ve 2014/287 Esas, 2015/169 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'in ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, diğer yönleri incelenmeksizin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.07.2023 tarihinde karar verildi.