YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2023/22249 E.  ,  2024/17965 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/379 E., 2023/345 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün düzeltilerek onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2021 tarihli ve 2021/386 Esas, 2021/610 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 11 ay 10 gün hapis ve 13.880,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2022/339 Esas, 2022/171 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 04.05.2023 tarihli ve 2022/8472 Esas, 2023/3992 Karar sayılı kararı ile; "İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 1. Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin yer almadığı, 28.12.2021 tarihli duruşmadaki mütalaada "5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi ve 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 53, 54 ve 63 üncü maddeleri uyarınca sanığın cezalandırılması" talep edilmiş ise de 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası açıkça belirtilmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi gereğince ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması, 2. Hükmedilen gün para cezasının, adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanan kanun maddesi olarak gösterilmesi gerekirken, 52 nci maddenin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması, 3. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda, “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılması, 4. Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarınca suça konu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin de
müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
D. Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 10 yıl 5 ay hapis ve 20.820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Sanık aleyhine temyiz talebi bulunmadığı halde önceki hükümden fazla ceza tayin edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, 4. 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığına, 5. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve 1/3 oranındaki indirimin usul ve yasaya aykırı olduğuna, 6. Verilen cezanın orantılılık ve gereklilik ilkelerine aykırı olduğuna, 7. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 8. Re'sen dikkate alınacak gerekçelere ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Bozmaya uyulduğu, İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
B. Dairemizin bozma kararı öncesinde ve sonrasında kurulan hükümlerde sanık aleyhine temyiz talebinin bulunmaması ve bu itibarla ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle verilen cezanın önceki cezadan daha ağır olamayacağı hususunun gözetilmemesinin, hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hüküm fıkrasına, "Sanığın NETİCETEN 10 YIL 5 AY HAPİS 20.820,00 TL ADLİ PARA CEZASI ile CEZALANDIRILMASINA," ibaresinden sonra gelmek üzere "Sanık aleyhinde temyiz bulunmadığından sanığın kazanılmış hakkı nedeni ile NETİCETEN 6 YIL 11 AY 10 GÜN HAPİS ve 13.880,00 TL ADLİ PARA CEZASI ile CEZALANDIRILMASINA," ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2024 tarihinde karar verildi.