YARGITAY 10. CEZA DAIRESI

10. Ceza Dairesi         2023/17401 E.  ,  2025/4271 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
2. Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 1. 2019/465 E., 2019/863 K.
2. 2019/385 E., 2020/647 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
KARARLAR : 1. Mahkûmiyet
2. Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararların kanun yararına bozulması
Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi ve 62. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 13.12.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi ve 62. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 15.02.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 18.08.2023 tarihli ve 2022/33015 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.09.2023 tarihli ve KYB-2023/94327 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.09.2023 tarihli ve KYB-2023/94327 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Dosyalar kapsamına göre;
Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2019 tarihli ve 2019/465 esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 03.12.2013 iddianame düzenleme tarihinin ise 24.03.2014 olduğu, Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2020 tarihli ve 2019/385 esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 06.12.2013, iddianame düzenleme tarihinin 11.03.2014 olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mâhiyette olduğu dikkate alınarak, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, sanığın bahse konu eylemlerinin ilk hukukî kesintiyi oluşturan Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2020 tarihli ve 2019/385 esas sayılı dosya kapsamında yer alan 11.03.2014 tarihli iddianameden önce olması karşısında, birleştirme kararı verilerek, tek bir uyuşturucu madde kullanmak suçundan mahkûmiyet kararı verilip, zincirleme suç hükümleri kapsamında değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, iki ayrı mahkûmiyet kararı verilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde,
Kabule göre, Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2019 tarihli ve 2019/465 esas, 2019/863 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;
6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrasında yer alan, "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde
hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." şeklinde düzenleme nazara alındığında, sanık hakkında anılan karardan evvel Gaziosmanpaşa (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 01.04.2014 tarihli ve 2014/445 esas, 2014/270 sayılı kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulandığının anlaşılması karşısında, 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrasının somut olayda uygulanma imkânının bulunmadığı gözetilmeden, anılan düzenleme gereğince sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde,
İsabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
A. Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2019 tarihli ve 2019/465 Esas, 2019/863 Karar sayılı kararının incelenmesinde:
1. Şüpheli hakkında, 03.12.2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 24.03.2014 tarihli ve 2014/9615 Soruşturma, 2014/3929 Esas, 2014/2325 sayılı iddianamesi ile Gaziosmanpaşa 3. Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,
2. Gaziosmanpaşa 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 01.04.2014 tarihli ve 2014/445 Esas, 2014/270 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 21.05.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,
3. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığının bildirilmesi üzerine, dosyanın ele alınarak Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2015 tarihli ve 2014/1651 Esas, 2015/496 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi ve 62. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 19.06.2015 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,
4. Sanığın denetim süresi içerisinde 11.09.2016 tarihinde işlediği aynı nev'i suçtan yapılan yargılamada Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2019 tarihli ve 2019/533 Esas, 2019/553 Karar sayılı kararı ile, eylemin Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesince verilen zorunlu hükmün
açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali olduğu gerekçesiyle kamu davasının düşmesine karar verilerek ihbarda bulunulması üzerine;
Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 19.11.2019 tarihli ve 2019/465 Esas, 2019/863 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi ve 62. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,
Anlaşılmıştır.
B. Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2020 tarihli ve 2019/385 Esas, 2020/647 Karar sayılı kararının incelenmesinde:
1. Şüpheli hakkında, 06.12.2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2014 tarihli ve 2014/7459 Soruşturma, 2014/3152 Esas, 2014/1783 sayılı iddianamesi ile Gaziosmanpaşa 2. Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,
2. Dosyanın devredildiği Gaziosmanpaşa 9.Asliye Ceza Mahkemesininin 11.12.2014 tarihli ve 2014/3681 Esas, 2014/741 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi ve 62. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6545 sayılı Kanun'un 85.maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 26.12.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,
3. Sanığın denetim süresi içerisinde 11.09.2016 tarihinde işlediği aynı nev'i suçtan yapılan yargılamada Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2019 tarihli ve 2019/533 Esas, 2019/553 Karar sayılı kararı ile, eylemin Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesince verilen zorunlu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali olduğu gerekçesiyle kamu davasının düşmesine karar verilerek ihbarda bulunulması üzerine;
Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 01.12.2020 tarihli ve 2019/385 Esas, 2020/647 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi ve 62. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,
Anlaşılmıştır.

C. Dosyalar kapsamına göre;
Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/465 Esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 03.12.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 24.03.2014 olduğu, Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/385 Esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 06.12.2013, iddianame düzenleme tarihinin 11.03.2014 olduğu, sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı nitelikte olduğu, eylemlerin bir suç işleme kararı kapsamında işlendiği, her iki eylemin ilk hukukî kesintiyi oluşturan Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/385 Esas sayılı dosya kapsamında yer alan 11.03.2014 tarihli iddianameden önce işlendiği, eylemler arasında hukuki kesinti bulunmadığı anlaşıldığından, davaların birleştirilmesine karar verilerek, tek bir kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet kararı verilip zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, iki ayrı mahkûmiyet kararı verilmesi,
Kabule göre de, Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2019 tarihli ve 2019/465 Esas, 2019/863 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;
6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrasında yer alan, "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191. madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, sanık hakkında daha önce Gaziosmanpaşa (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 01.04.2014 tarihli ve 2014/445 Esas, 2014/270 Karar sayılı kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un geçici 7/2. maddesinin somut olayda uygulanma imkânının bulunmadığı gözetilmeden, anılan madde gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi,
Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
B. Gaziosmanpaşa 10.Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2019 tarihli ve 2019/465 Esas, 2019/863 Karar sayılı kararı ile Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2020 tarihli ve 2019/385 Esas,

2020/647 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyalarının, Mahkemelerine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.04.2025 tarihinde karar verildi.