YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2023/16319 E.  ,  2024/711 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/733 E., 2022/774 K.
SAYISI : 2021/733 E., 2022/774 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜMLER: 1. Hükmün eleştirilip, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
2. Temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddiyle ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 24.10.2022 tarihli ve 2021/733 Esas, 2022/774 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2019/580 Esas, 2020/365 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 11.04.2022 tarihli ve 2021/733 Esas, 2022/774 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 24.10.2022 tarihli ve 2021/733 Esas, 2022/774 Karar sayılı ek kararı ile, sanığın süresinde temyiz isteğinde bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanığın temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; ek kararın onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Sanığın uyuşturucu madde sattığına dair delil bulunmadığına,
2. Tanık ...'nin beyanlarının gerçeği yansıtmadığına,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın savunmaları, tanıkların beyanları, kamera görüntüleri ve tüm dosya kapsamına göre; suç tarihinde tanıklar ... ve ...'in sanığın ikametine gittikleri, sanık ile tanık ... arasında uyuşturucu alışverişinin gerçekleştiği, akabinde tanıkların yakalandıkları ve tanık ...'nin üzerinde uyuşturucu madde ele geçtiği, tanık ...'nin ifadesinde diğer tanık ... ile birlikte sanığın ikametine gittiklerini, sanıktan 40,00 TL karşılığında uyuşturucu madde satın aldığını, ancak bu durumdan tanık ...'in haberinin olmadığını beyan ettiği, tanık ...'in de bu beyanları doğruladığı dikkate alındığında, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmaması hususu eleştirilip, aynı Kanun'un 52 nci ve 53 üncü maddelerinin uygulanması ile ilgili hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE

Sanık ve müdafiinin yokluğunda Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince verilen ayrıca sanığa tebliğ edilmeyen 11.04.2022 tarihli ve 2021/733 Esas, 2022/774 Karar sayılı kararın, 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen on beş günlük yasal süresinden sonra 18.10.2022 tarihli dilekçesi ile sanık tarafından temyiz edildiği ve Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 24.10.2022 tarihli ve 2021/733 Esas, 2022/774 Karar sayılı ek kararı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmakla, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesinin son cümlesi ve 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa da tebliğ edilmesi gerektiğinden sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabulüyle, temyiz isteminin reddine ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 24.10.2022 tarihli ve 2021/733 Esas, 2022/774 Karar sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede:

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin takdir ve tayinine ilişkin tespitinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 11.04.022 tarihli ve 2021/733 Esas, 2022/774 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.01.2024 tarihinde karar verildi.