YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2023/13583 E.  ,  2023/10570 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği hükmolunan cezanın süresine göre reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2020 tarihli ve 2019/139 Esas, 2020/90 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.10.2020 tarihli ve 2020/1229 Esas, 2020/2464 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

C. Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 01.11.2022 tarihli ve 2021/329 Esas, 2022/11015 Karar sayılı kararı ile;
''Sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasına dayanak teşkil eden 22.10.2018 tarihli olay tutanağı ile Uşak 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 19.10.2018 tarihli, 2018/2863 karar sayılı iletişimin tespitine dair kararının aslı ya da onaylı örneğinin dosyada ve UYAP ortamında bulunmadığı anlaşılmakla, bu belgelerin aslı veya onaylı örneklerinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde dosya içerisinde bulundurularak sanığın hukuki durumunun tayini yerine, eksik araştırma ile hüküm kurulması,'' nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
D. Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2022/539 Esas, 2023/119 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,
2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin ve 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması gerektiğine,
3. Tüm tanıkların dinlenmemesinin hukuka aykırı olduğuna,

4. 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmaması gerektiğine,
5. Sanığın kullanıcı olduğuna,
6. Tanık Devran'ın beyanlarının çelişkili ve gerçek dışı olduğuna,
İliişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönünde bilgi edinilmesi üzerine Uşak 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 19.10.2018 tarihli ve 2018/2863 D.İş sayılı kararına istinaden sanığın kullandığı GSM hattı hakkında iletişimin tespitine, dinlenmesine ve kayda alınmasına karar verildiği, sanığın hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık Devran ile telefonla görüştüğü, telefon konuşmalarından sanığın tanığa uyuşturucu madde vereceğinin değerlendirilmesi üzerine fiziki takibe başlandığı, suç tarihinde sanığın yaya olarak beklediğinin görüldüğü, kısa bir süre sonra yanına tanığın kullandığı aracın geldiği, sanığın araca bindiği ve birlikte sanığın ikametine gittikleri, daha sonra tanığın ikametten ayrıldığı ve kesintisiz takip sonucunda yakalandığı, tanığın üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi kolluk görevlilerine rızaen teslim ettiği, tanığın savcılık ifadesinde sanıktan uyuşturucu madde satın aldığını beyan ettiği, sanığın da tevil yollu suçunu ikrar ettiği dikkate alındığında, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği; sanık, tanık Devran'a verdiği uyuşturucu maddeyi Ömer Efesoy isimli kişiden aldığını beyan etmiş ise de, anılan kişinin duruşmada tanık olarak dinlendiği ve suçunu kabul etmediği, ayrıca tanık Devran'ın uyuşturucuyu aldığı sırada sanığın yanında kimsenin bulunmadığını beyan ettiği ve fiziki takip tutanağına göre de uyuşturucu maddenin teslimi sırada sanık ve tanığın yanında kimsenin bulunmadığının görüldüğü gerekçesiyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği; sanığın sabıkalı geçmişi nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmadığı anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Mahkemenin; suçun vasfına ve sübutuna, delillerin takdir ve tayinine ilişkin tespitinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2022/539 Esas, 2023/119 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.12.2023 tarihinde karar verildi.