YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2023/1164 E.  ,  2024/16338 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/500 E., 2021/767 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet
Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Samsun 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2021 tarihli ve 2020/500 Esas, 2021/767 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 02.06.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 24.11.2022 tarihli ve 2021/23873 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2023 tarihli ve KYB-2022/153717 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2023 tarihli ve KYB-2022/153717 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin 1 ve 2 nci fıkralarında yer olan "(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez. (2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz" şeklindeki,
5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında,
Dosya kapsamına göre, önceden işlenen suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmesinden sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanacağı, tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için önceki hükmün kesinleşmesi ve ikinci suçun ilk hükmün kesinleşmesinden sonra işlenmesi yeterli olup, bu cezanın infaz edilmiş olmasına gerek bulunmadığı, somut olayda, dosya muhteviyatında bulunan adli sicil kaydından tekerrüre esas alınan ve sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen Samsun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2019 tarihli ve 2018/592 Esas, 2019/361 Karar sayılı kararının 21.06.2019 tarihinde kesinleştiği, incelemeye konu dosyada sanığın 26.11.2018 tarihli eylemi dolayısıyla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, sanığın 28.03.2020 tarihinde aynı neviden suç işlemesi dolayısıyla hakkında kamu davası açıldığı, yukarıda anılan 5237 Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca ikinci eylem dolayısıyla ayrı bir soruşturma ve kovuşturma yapılamayacağı gözetildiğinde, suç tarihinin ilk eylem tarihi olan 26.11.2018 tarihi olduğu, tekerrüre esas alınan kararın
kesinleştiği 21.06.2019 tarihinden önce 26.11.2018 tarihinde işlenen atılı suçtan dolayı yapılan yargılamada tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, sanığın mükerrir sayılarak cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
A. Şüpheli hakkında, 26.11.2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 20.12.2018 tarihli ve 2018/40737 soruşturma, 2018/1064 sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle tedaviye tabi tutulmak suretiyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın, 08.01.2019 tarihinde şüpheliye usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği,
B. Şüphelinin 28.03.2020 tarihinde uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edilmesi üzerine, erteleme kararının kaldırılarak Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2020 tarihli ve 2018/40737 Soruşturma, 2020/3664 Esas, 2020/2651 sayılı iddianamesi ile Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,
C. Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 25.05.2021 tarihli ve 2020/500 Esas, 2021/767 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve Samsun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/592 Esas, 2019/361 Karar sayılı ilâmı tekerrüre esas alınarak 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği,
Anlaşılmıştır.
D. 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin 1 ve 2 nci fıkralarında yer olan "(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez. (2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz" şeklindeki,

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında, önceden işlenen suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmesinden sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanacağı, tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için önceki hükmün kesinleşmesi ve ikinci suçun ilk hükmün kesinleşmesinden sonra işlenmesi yeterli olup, bu cezanın infaz edilmiş olmasına gerek bulunmadığı,
Somut olayda, tekerrüre esas alınan, sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Samsun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2019 tarihli ve 2018/592 Esas, 2019/361 Karar sayılı kararının 21.06.2019 tarihinde kesinleştiği, incelemeye konu dosyada sanığın 26.11.2018 tarihli eylemi dolayısıyla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, sanığın 28.03.2020 tarihinde aynı nitelikteki suçu işlemesi nedeniyle erteleme kararı kaldırılarak hakkında kamu davası açıldığı, 5237 Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca ikinci eylemin erteleme kararının ihlali niteliğinde olup ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı gözetildiğinde, suç tarihinin ilk eylem tarihi olan 26.11.2018 tarihi olduğu, tekerrüre esas alınan kararın kesinleştiği 21.06.2019 tarihinden önce 26.11.2018 tarihinde işlenen atılı suçtan dolayı yapılan yargılamada tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, sanığın mükerrir sayılarak cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.
“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlenmiş olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün ise de;
Hüküm fıkrasında yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin altıncı paragrafın hüküm fıkrasından çıkarılarak hukuka aykırılığın giderilmesi halinde, hükmün dördüncü paragrafında yer alan "Sanık mükerrir olduğundan hakkında verilen cezaya yönelik 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51 inci maddelerinin uygulanmasına yasal imkansızlık sebebiyle YER OLMADIĞINA" şeklindeki ibarenin hukuki dayanaktan yoksun kalacağı, bu nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi yönünden yeniden değerlendirmenin mahkemesince yapılmasının yerinde olacağı anlaşıldığından, Dairemizce, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca düzeltme yapılmamıştır.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2021 tarihli ve 2020/500 Esas, 2021/767 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.03.2024 tarihinde karar verildi.