YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2022/11541 E.  ,  2023/7790 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/1175 E., 2020/323 K.
SUÇ : Sağlık için tehlikeli madde temin etme
İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2020 tarihli ve 2019/1175 Esas, 2020/323 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında, sağlık için tehlikeli madde temin etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 194 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 22.04.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.06.2022 tarihli ve 2021/24250 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2022 tarihli ve KYB-2022/95420 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2022 tarihli ve KYB-2022/95420 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Sanığın mahkûmiyetine konu sağlık için tehlikeli madde temin etme suçu için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince 8 yıl olacağı, suç tarihinin 15.03.2011 olduğu, sanığın kovuşturma aşamasında savunmasının alındığı 28.02.2012 tarihi itibariyle zamanaşımının son kez kesildiği, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 07.03.2012 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde ilk kez 30.04.2012 tarihinde yeniden suç işlediği, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi gereğince 07.03.2012 ile 30.04.2012 tarihleri arasında dava zamanaşımı süresinin durduğu, denetim süresinde işlenen suçun tarihi olan 30.04.2012 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, sanığın mahkeme huzurunda ifadesinin alındığı 28.02.2012 tarihinden kararın verildiği 24.06.2020 tarihine kadar geçen 8 yıl 3 ay 26 günlük süreden, zamanaşımı süresinin durduğu 1 ay 23 günlük süre düşüldüğünde kalan 8 yıl 2 ay 3 gün sürede 8 yıllık olağan zamanaşımı süresi tamamlandığı cihetle, kamu davasının düşürülmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
A. Sanık hakkında, 15.03.2011 tarihinde işlediği "sağlık için tehlikeli madde temin etme" suçundan yapılan soruşturma sonunda, Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2011 tarihli ve 2011/3811 Soruşturma, 2011/1555 Esas, 2011/838 sayılı iddianamesi ile Kahramanmaraş 2. Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,
B. Kahramanmaraş 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.02.2012 tarihli ve 2011/300 Esas, 2012/401 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetime tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 07.03.2012 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

C. Sanığın denetim süresi içerisinde 28.10.2012 ve 02.11.2012 tarihlerinde işlediği 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2020 tarihli ve 2019/1175 Esas, 2020/323 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 22.04.2021 tarihinde kesinleştiği,
Anlaşılmıştır.
D. Kahramanmaraş 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.02.2012 tarihli kararının 07.03.2012 tarihinde kesinleşmesini takiben denetim süresi içerisinde 28.10.2012 tarihinde yeniden suç işlediği ihbarıyla hüküm açıklanmış ise de, sanığın adli sicil kaydının incelenmesi sonucu 07.03.2012 tarihli kesinleşme tarihinden sonra ilk kez 30.04.2012 tarihinde yeniden suç işlediği gözetilerek yapılan incelemede,
Sanığın mahkûmiyetine konu "sağlık için tehlikeli madde temin etme" suçu için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımı süresinin, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 8 yıl olduğu, suç tarihinin 15.03.2011 olduğu, sanığın kovuşturma aşamasında savunmasının alındığı 28.02.2012 tarihi itibariyle zamanaşımının son kez kesildiği, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 07.03.2012 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde ilk kez 30.04.2012 tarihinde yeniden suç işlediği, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi gereğince 07.03.2012 ile 30.04.2012 tarihleri arasında dava zamanaşımı süresinin durduğu, denetim süresinde işlenen suçun tarihi olan 30.04.2012 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlemeye başladığı dikkate alındığında, sanığın mahkeme huzurunda ifadesinin alındığı 28.02.2012 tarihinden kararın verildiği 24.06.2020 tarihine kadar geçen 8 yıl 3 ay 26 günlük süreden, zamanaşımı süresinin durduğu 1 ay 23 günlük süre düşüldüğünde kalan 8 yıl 2 ay 3 gün sürede, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesi yerine, mahkûmiyet kararı verilmesi,Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2020 tarihli ve 2019/1175 Esas, 2020/323 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca, bozma nedeni hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden;
5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.09.2023 tarihinde karar verildi.