YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2022/11156 E.  ,  2024/655 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/328 E., 2022/36 K.
SUÇ : Kenevir ekme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.12.2014 tarihli ve 2014/3882 Esas, 2014/6478 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun’un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2015 tarihli ve 2014/857 Esas, 2015/210 Karar sayılı kararı ile, sanığın kenevir ekme suçundan, suç tarihi itibarıyla lehe olan 6545 sayılı Kanun'la değiştirilen 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin son fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2015 tarihli ve 2014/857 Esas, 2015/210 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17.06.2021 tarihli ve 2020/10438 Esas, 2021/7741 Karar sayılı kararı ile;

"... Yapılan arama üzerine dikili olarak ele geçirilen farklı boylardaki kenevirlerden olgunlaştıklarında elde edilecek esrar miktarı ile dosya içerisindeki diğer bilgi ve belgelere göre, sanığın eyleminin esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 2313 sayılı Kanun'un 23. maddesinde yapılan değişiklikten sonra suç tarihine göre lehe aleyhe yasa tartışması yapılarak uygulanacak yasanın belirlenmesi hususlarının, üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması, ..."

Nedeniyle diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına, sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

D. Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2021 tarihli ve 2021/319 Esas, 2021/465 Karar sayılı kararı ile, atılı suça bakma görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilerek dosya yetkili ve görevli olduğu belirtilen Nazilli Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

E. Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.02.2022 tarihli ve 2021/328 Esas, 2022/36 Karar sayılı kararı ile sanığın, kenevir ekme suçundan, suç tarihi itibarıyla lehe olan 6545 sayılı Kanun'la değiştirilen 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci, 53 üncü, 58 inci maddeleri uyarınca, 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hakkı nedeniyle cezanın 10 ay hapis cezası olarak infaz edilmesine, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; Hakkında verilen kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

25.06.2014 tarihinde kolluk görevlilerince yazılı arama kararına istinaden sanık ...'ye ait 2 kattan ve bahçeden oluşan ikamette yapılan aramada, ikametin bahçe kısmında ve üst çatı katında saksılara ve toprağa ekili vaziyette boyları 50 cm ile 2,5 metre arasında değişen kişisel kullanım sınırının çok üzerinde kenevir bitkisi ele geçirilen olayda, sanığın esrar elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapma suçunu işlediği anlaşıldığından suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı nazara alınarak eylemine uyan 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca takdiren cezalandırılmasına, sanığa verilen cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri indirim sebebi kabul edilerek sanığa verilen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılmasına, karara karşı yalnızca sanık tarafından temyiz yasa yolu başvurusunda bulunulduğu anlaşıldığınan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, mahkemenin, suçun vasfı ile sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıdaki hususlar dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının "bir yıldan yedi yıla kadar hapis" cezasını öngördüğü, 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile ikili bir ayrıma gidilerek, esrar elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapan kişinin "dört yıldan on iki yıla kadar hapis' ile cezalandırılacağının öngörüldüğü, 08.03.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7078 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile yapılan değişiklikle ceza miktarının "dört yıldan on iki yıla kadar hapis ve beşyüz günden onbin güne kadar adlî para cezası" olarak düzenlendiği, suç tarihinin 25.06.2014 tarihi olduğu, dolayısıyla lehe aleyhe kanun tartışması yapılarak suç tarihine göre lehe kanuna göre hüküm kurulması gerekirken, lehe aleyhe kanun tartışması yapılmaksızın 6545 sayılı Kanun ile değişik 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2. 5237 sayılı Kanun’un 58 inci ve 5275 sayılı Kanun’un 108 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre; birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması durumunda bunlardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/163 Esas, 2012/553 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerekirken, Denizli 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/894 Esas, 2012/1413 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.02.2022 tarihli ve 2021/328 Esas, 2022/36 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sonuç ceza ve tekerrür hükümleri yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.