YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2022/11107 E.  ,  2024/18944 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/443 E., 2022/348 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2021/190 Esas, 2022/50 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ile üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1. Uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, 2. 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca ikinci kez mükerrir hükmünün uygulanmasının yerinde olmadığına, 3. Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, 4. Uyuşturucu madde satmadığına, 5. Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın 23.01.2021 tarihinde hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı işlem yapılan ...'a suça konu uyuşturucu madde sattığı sabit olmakla; bu eylem yönünden İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına, sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun şekilde elde edildiği anlaşılmakla; sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. Sanığın, 23.01.2021 tarihinde tanık ...'e uyuşturucu madde satma eylemi sabit ise de; 23.01.2021 tarihinde tanık ...'a uyuşturucu madde satma eylemi ile ilgili olarak, alışveriş anına ilişkin görgü tanığının bulunmadığı, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı işlem yapılan tanık ...'ın sanığa yönelik aşamalarda bir suç isnadı bulunmadığı ve tüm dosya kapsamı itibariyle sanığın savunmasının aksine, tanık ...'dan ele geçirilen maddenin sanık tarafından temin edildiğine dair mahkûmiyeti için yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı nitelikte delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2. Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet 2021/1403 sırasında kayıtlı emanetlerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesi yerine dosyada delil olarak saklanılmasına karar verilmesi,

3. Sanık hakkında tekerrür hükmünün uygunlanmasına konu olan Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.04.2014 tarihli ve 2013/288 Esas, 2014/94 Karar sayılı ilamında, Osmaniye 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.03.2012 tarihli ve 2011/314 Esas, 2012/256 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan hükmolunan 6.000,00 TL adli para cezasına ilişkin ilamın ikinci kez tekerrüre esas alındığı,

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesiyle 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde yapılan değişiklikler ile yine 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7 nci maddeye göre, koşullarının oluşması durumunda, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" veya “davanın düşmesi” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, ikinci kez tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi uyarınca kurulan hükmün mahkûmiyet dışında bir karar olması halinde ikinci kez mükerrirlikte lehe aleyhe değerlendirme yapılamayacağından ikinci kez tekerrür şartlarını taşıyan Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2011 tarihli ve 2010/644 Esas, 2011/690 Karar sayılı ilamının esas alınması sonucuna göre 2. kez tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkında ki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,20.05.2024 tarihinde karar verildi.