YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2022/10800 E.  ,  2024/18994 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
ASIL VE EK KARAR SAYISI : 2022/713 E., 2022/749 K.
SUÇLAR : a. Uyuşturucu madde ticareti yapma
b. Esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi ( her iki suç yönünden)
Temyiz isteminin reddi ( Esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçu yönünden ayrıca)
TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ : a. Ek karara yönelik temyiz isteminin reddi (Esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçu yönünden)
b. Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği
temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Samsun Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.01.2022 tarihli ve 2021/474 Esas, 2022/13 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü maddesinin (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ile üçüncü fıkraları uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ,

2. Sanığın esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ile üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen ek kararı ile sanık hakkında esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara ilişkin sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyiz edilme olanağı bulunmayan kesin nitelikte kararlardan olduğundan temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerinin her türlü hukuki dayanaktan yoksun ve kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak bir delil bulunmadığından şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 4. Delillerin hukuka aykırı toplandığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık hakkında "Esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme" suçu yönünden kurulan hüküm yönünden:

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları” nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan Bölge Adliye veya İlk Derece Mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sanık hakkında "Uyuşturucu madde ticareti yapma" suçu yönünden kurulan hüküm yönünden:

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "21.06.2021" yerine "29.06.2021" olarak yazılması,

2. Sanık hakkında hükmedilen adli para cezası yönünden, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin

dördüncü fıkrası uyarınca "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin hukuka aykırı olduğu,

Değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

A. Sanık hakkında "Esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin incelenmesi:

Gerekçe bölümünün ''A'' bendinde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Sanık hakkında "Uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan kurulan hükmün incelenmesi:

Gerekçe bölümünün "B" bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

1. Gerekçeli karar başlığında “suç tarihi” kısmından “29.06.2021” ibaresinin çıkartılıp yerine “21.06.2021” ibaresinin eklenmesi,

2. Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısımlardaki, “tamamının tahsil edileceğinin” ibaresinden sonra gelmek üzere, “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,21.05.2024 tarihinde karar verildi