YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2021/365 E.  ,  2023/8072 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/639 E., 2015/887 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca 04.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.
B. Sanığın, erteleme süresi zarfında 28.05.2015 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
C. Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/639 Esas, 2015/887 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri ile 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle; cezayı haketmediğine, tedavi gördüğüne ve uyuşturucu madde kullanmadığına, kararın bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)
23.08.2014 tarihinde sanığın Atatürk Bulvarı üzerinde yapılan uygulamada durumundan şüphelenilerek durdurulduğu, yapılan üst aramasında sağ ön cebinden çıkardığı 0,30 gram ağırlığındaki eroin maddesi ele geçirilmesi üzerine sanık hakkında kamu davası açılması ertelenerek denetleme kararı verildiği, sözü edilen bu erteleme kararının 09.03.2015 tarihinde tebliğ edilerek 24.03.2015 tarihinde infazına başlandığı, ancak 28.05.2015 tarihinde ...... Mahallesi ........ sokak köşesinde bulunan üç katlı boş metruk binada uyuşturucu madde satıldığının ihbarı üzerine yapılan izleme üzerine sözü edilen evde yapılan aramada sanığın yakalanarak söz konusu yerde 7,50 gram ağırlığında eroinin zapt edildiği, sanığın açık ikrarı ile daha öncesinde uyuşturucu madde ile yakalanıp tedbir kararı verilmesine rağmen ikinci kez uyuşturucu madde içerken yakalandığını
açıklaması karşısında sanığın ikrara yönelik savunması ile tüm dosya kapsamından sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurduğu, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
Sanığın ihlal sayılan 28.05.2015 tarihli suça konu ele geçirilen maddelere ilişkin ekspertiz raporunun ve soruşturma evrakının tamamının dosya içerisinde bulundurulmadığı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) yapılan araştırmada, sanığın 28.05.2015 tarihli eylemi nedeniyle 18.09.2015 tarihli iddianame ile açılan kamu davasında, Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2018 tarih ve 2015/326 Esas, 2018/82 Karar sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet kararının Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 26.02.2020 tarihli ve 2018/680 Esas, 2020/244 Karar sayılı kararıyla kaldırılarak sanık hakkında beraat kararı verildiği ve kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmakla,
Sanık hakkında aynı eylem nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma ve uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından ayrı ayrı dava açıldığı, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen beraat hükmünün gerekçesinde sanık ...'ın "suça iştirak ettiğine dair mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığı" belirtilerek sanığın ele geçen maddeler ile ilgisi bulunmadığının tespit edildiği, sanığın 28.05.2015 tarihli eylemine ilişkin dava tarihi öncesinde uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle saptanıp saptanmadığının soruşturma evraklarının dosyada bulunmaması sebebiyle anlaşılamadığı dolayısıyla soruşturma aşamasında madde kullanıcısı olup olmadığının tespiti bakımından sanıktan örnek alınıp alınmadığı araştırılıp sonucuna göre ihlal sayılan eylemin sübut bulup bulmadığının değerlendirilmesi ve sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan açılan başka kayıtların da bulunması sebebiyle, Dairemizin, 11.07.2023 tarihli ve 2022/13613 Esas, 2023/6376 Karar sayılı kararında açıklanan esaslar gözetilerek, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan açılan tüm dosyaların aslı veya onaylı örneğinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde incelenen dosya arasına alınıp, gerekirse kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği tartışılıp, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilip, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında doğrudan dava açma koşulunun oluşup oluşmadığı ve sanığın eylemlerinin tek suç, iki ayrı suç, ihlal sayılan eylem ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2015 tarihli ve 2015/639 Esas, 2015/887 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.09.2023 tarihinde karar verildi.