YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2021/3565 E.  ,  2023/11049 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM :Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER :Sanık ve müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 18.06.2012 tarihli ve 2012/12809 esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.10.2012 tarihli ve 2012/347 Esas, 2012/429 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş, kararın itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderilmiştir.

C. Sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2013 tarihli ve 2013/594 Esas, 2013/591 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

D. Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2013 tarihli ve 2013/594 Esas, 2013/591 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay(Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 28.02.2017 tarihli ve 2015/7084 Esas, 2017/1417Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

E. Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2017 tarihli ve 2017/128 Esas, 2017/187 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası ve hak yoksunluklarına ilişkin hükmün açıklanması 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin sekizinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi gereğince geri bırakılmış, 5 yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş ve karar 14.06.2017 tarihinde kesinleştirilmiştir.

F. Sanığın, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin 5 yıllık denetim süresi içinde 08.10.2017 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçu nedeniyle

sanık hakkında Aksaray 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nce 15.03.2018 tarihli ve 2018/98 esas, 2018/479 karar sayılı ilamıyla mahkûmiyet kararı verilerek hükmün açıklanması yönünden değerlendirilme yapılmak üzere ihbarda bulunulması üzerine ihbar üzerine Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2020 tarihli ve 2020/42 Esas, 2020/110 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına ve sanığın suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istekleri özetle; usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin kesinleştiği 10.06.2013 tarihi ile tedbirin gereklerine uymama nedeniyle mahkemenin tensip tarihi olan 20.06.2014 tarihleri arasındaki süre ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14.06.2017 tarihi ile HAGB'nin ihlali niteliğindeki eylemin gerçekleştiği tarih olan 08.10.2017 tarihi arasındaki duran süreler de eklendikten sonra, suç tarihinden itibaren, temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile ikinci fıkrası ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında 15-18 yaş arasındaki çocuklar için öngörülen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının süresinin dolduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2020 tarihli ve 2020/42 Esas, 2020/110 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz talebi yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.