YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2021/3533 E.  ,  2023/8510 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, re'sen de temyize tabi olan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Sanığın 05.10.2011 tarihli eylemi nedeni ile Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.01.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmiştir. Karar sanığa 04.02.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir.
B. Sanığın Söke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2014 tarih, 2014/325 Esas, 2014/144 Karar sayılı kararı ile erteleme kararının infazında suç işlediği ve erteleme kararını ihlali olarak sayılarak Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığının 13.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
C. Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli ve 2015/251 Esas, 2016/750 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan beraatine karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren tebliğname ile dava dosyası daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; 5237 Sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenmiş olan dava şartlarından biri gerçekleşmediği ve fakat bunların gerçekleşme ihtimali ortadan kalkmadığı için davanın durmasına ve Cumhuriyet Başsavcılığınca verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazının devamına karar verilmesi gerekirken, beraat kararı verilmesi hukuka uygun olmadığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
İddianamenin düzenlendiği 13.02.2015 tarihinden itibaren zamanaşımına uğradığı belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.
A. Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

B. 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin İddianamenin düzenlendiği 13.02.2015 tarihi olduğu, temyiz incelemesinin tarihine kadar zamanaşımını kesen başkaca bir işlemin bulunmadığı ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli ve 2015/251 Esas, 2016/750 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.10.2023 tarihinde karar verildi.