YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2021/18832 E.  ,  2023/10300 K.
"İçtihat Metni"
T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2306 E., 2021/2366 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ithal etme
HÜKÜM : Esastan ret
TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2021 tarihli ve 2019/554 Esas, 2021/235 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ithal etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 17 yıl 11 ay hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2021/2306 Esas, 2021/2366 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; 1. Arama ve el koymanın hukuka aykırı olduğuna, 2. Eksik araştırma sonucu etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, 3. Eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına, 4. Temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmasının "ölçülülük" ilkesine aykırı olduğuna, 5. Aracın müsaderesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Dosya kapsamında yer alan olay tutanağının, uzmanlık raporlarının, olay yeri inceleme raporunun, dijital materyal inceleme tutanağının içerikleri ile sanığın aşamalardaki savunmaları birlikte değerlendirildiğinde, 16.10.2019 günü Bulgaristan vatandaşı olan sanığın, sürücülüğünü yaptığı, adına kayıtlı araçla Kapıkule Gümrük Sahasına giriş yapmasının ardından, yapılan fiziki kontrollerde sağ ön koltuk döşemesinde şişkinlik fark edilerek, arkasındaki fermuar açıldığında döşeme içinde şeffaf poşetlerin görülmesi üzerine yapılan detaylı aramada, aracın sürücü ve ön yolcu koltuğu arka döşemeleri içindeki boşluklarda, arka yolcu koltuğunun sağ ve sol arka kısmındaki süngerler kesilmek suretiyle oluşturulan boşluklar içinde, arka yolcu koltuğu altındaki boşlukta, stepne boşluğu ve arka yolcu koltuğunun alt kısmı arasındaki boşlukta, torpido bölmesi üzerindeki hava yastığı boşluğunda ve ön

konsol boşluğunda zulalanmış halde vakumlu poşetler içinde net 7.597,5 gram toz esrarın ele geçtiği olayda; uyuşturucu maddelerin sanığın kullandığı ve üzerine kayıtlı araçta zulalanmış halde ele geçmesi, uyuşturucu maddelerin miktarı, telefon inceleme raporunun içeriği, sanığın ikrar içeren savunmaları dikkate alındığında, "uyuşturucu madde ithal etme" suçunun sabit olduğu, sanığın savunmaları üzerine suç duyurusunda bulunulan Boris, Dımıtar Naçev, Boris Borisov Georgiev hakkında yürütülen soruşturmalar sonucunda kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, bu haliyle sanığın beyanıyla üçüncü kişinin suçunu ortaya çıkardığından söz edilemeyeceğinden etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı, temel cezanın suçun işleniş şekline ve uyuşturucu madde miktarına göre alt sınırdan uzaklaşılarak belirlendiği, verilen cezanın geleceği üzerindeki etkisi göz önüne alınarak takdiri indirim uygulandığı, suçta kullanılan ve uyuşturucu maddenin zulalandığı sanığa ait aracın müsaderesine karar verildiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki nitelendirme ve uygulama konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ve vasfına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, suçta kullanılan sanığa ait aracın müsaderesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanığın uyuşturucu yüklü aracı ile Türkiye gümrük sahasına giriş yapması ile birlikte suçun tamamlandığı, suça teşebbüsten söz edilemeyeceği, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 9 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "...gümrük kapılarında kaçak eşya saklandığından kuşkulanılan kişilerin üzeri, eşyası, yükleri ve araçları gümrük kontrolü amacıyla gümrük görevlilerince aranabilir. Yapılan arama sonucunda tespit edilen kaçak eşyaya derhal el konulur." düzenleme gereği, sanığın aracında gümrük görevlilerince yapılan arama ve el koymanın hukuka uygun olduğu anlaşılmakla, sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2021/2306 Esas, 2021/2366 Karar sayılı kararında sanık müdafileri tarafından öne
sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.11.2023 tarihinde karar verildi.