YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2021/1836 E.  ,  2024/18130 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/229 E., 2015/462 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı, suça sürüklenen çocuk müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, yukarıda belirtilen kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis, 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;
Suça sürüklenen çocuktan ele geçen paranın uyuşturucu madde ticaretinden elde edildiğine dair delil bulunmadığı halde iadesine karar verilmesi yerine müsaderesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
B. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle,
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,
2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,
4. Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
Suça sürüklenen çocuğun, uyuşturucu maddeyi satışa arz ettiği yerin, görevlilerce düzenlenen 21.04.2015 tarihli krokiye göre, aynı cadde üzerinde bulunan ... Ortaöğretim Erkek Yurduna 90 metre mesafede olduğunun belirtilmesi karşısında, mesafe hususunda tereddüt bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi'nin 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi ile ilgili uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki "2" numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yargılama sırasında onsekiz yaşını doldurmamış sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması veya aynı maddenin üçüncü fıkrası gereğince sosyal inceleme raporunun aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda

tartışılmaması, temyiz inceleme tarihi itibarıyla sanığın on sekiz yaşını doldurması nedeniyle, telafisi mümkün olmadığından tebliğnamedeki "3" nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
İlk Derece Mahkemesinin suçun vasfına, sübutuna ve delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
Adana Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu'nun 2015/4856 sırasında kayıtlı 70,00 TL paranın, uyuşturucu madde ticaretinden elde edildiğine ilişkin yeterli ve kesin delil bulunmadığından SAHİBİNE İADESİ yerine MÜSADERESİNE karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırı olduğu,
Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin üçüncü maddesinde yer alan "Adli Emanetinin 2015/4856 sırasında kayıtlı 70 TL paranın suçtan kazanıldığı anlaşıldığından TCK'nın 55. Maddesi uyarınca MÜSADERESİNE" ibaresinin çıkartılmasına ve yerine "Adana Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu'nun 2015/4856 sırasında kayıtlı 70 TL paranın suçtan elde edildiğine dair yeterli ve kesin delil bulunmadığından SAHİBİNE İADESİNE" ibaresinin eklenilmesi,
Suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29/04/2024 tarihinde karar verildi.