YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2021/17977 E.  ,  2023/8024 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/306 E., 2021/630 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Esastan ret
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesi 05.02.2021 tarihli ve 2020/330 Esas, 2021/93 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesinin 10. Ceza Dairesinin 04.06.2021 tarihli ve 2021/306 Esas, 2021/630 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik olay nedeniyle gözaltında kalan sanık hakkında gerekçeli kararda gözaltı tarihinin gösterilmemesinin mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edildiği, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğu ve 30.07.2020 tarihli Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü uzmanlık raporuna göre, ele geçen metamfetamin maddesi miktarının net 69,3 gram olduğunun belirtilmesi karşısında, temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe istinaf bulunmadığından davanın yeniden görülme nedeni kabul edilmediği gerekçesiyle eleştirilip, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Yakalama tutanağının çelişkili ve tutarsız olduğuna, maddi gerçeği yansıtmadığına, yakalama tutanağına dayanılarak sanık aleyhine karar verilmesinin hukuka ve vicdana aykırı olduğuna,
2. Tutanak münzisinin duruşmada alınan beyanlarının hayatın olağan akışına uygun olmadığına,
3. Sanığın elinde olduğu ve attığı iddia edilen uyuşturucu madde poşetleri veya ambalajı üzerinde parmak izinin tespit edilemediğine,

4. Sanığın müsnet suçu işlediğine dair herhangi bir istihbari bilginin ve somut delilin olmadığına,
5. Takdiri indirimin uygulanmamasını gerektiren bir durumun olmadığına,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Olay ve yakalama tutanağı, tutanak tanığının mahkeme aşamasındaki beyanları, sanığı tereddütsüz teşhis etmiş olması, sanığın polis memurlarının dur ihtarına uymaksızın kaçması, uyuşturucu maddenin niteliği, miktarı ve piyasa değeri göz önüne alındığında başka bir şahsın bu maddeyi atmasının/bırakmasının hayatın olağan akışına aykırı olması, sanığın bu maddeleri kullandığına dair bir savunmasının bulunmaması ve idrar tetkiki sonucunun negatif çıkması, hususları bir arada değerlendirildiğinde olay mahallinde ele geçen uyuşturucu maddeleri sanığın attığı hususunda tereddüt bulunmadığı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticaret yapma veya sağlama suçunun sübut bulduğu kanaatine varılarak mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, olay nedeniyle gözaltında kalan sanık hakkında gerekçeli kararda gözaltı tarihinin gösterilmemesinin mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edildiği, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğu ve 30.07.2020 tarihli Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü uzmanlık raporuna göre, ele geçen metamfetamin maddesi miktarının net 69,3 gram olduğunun belirtilmesi karşısında, temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe istinaf bulunmadığından davanın yeniden görülme nedeni kabul edilmediği gerekçesiyle eleştirilip, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Olay nedeniyle gözaltında kalan sanık hakkında gerekçeli kararda gözaltı tarihinin gösterilmemesinin mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.
5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına, delillerin değerlendirilmesine ve Bölge Adliye Mahkemesinin eleştirisine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda, adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına yer verilmemesinin hukuka aykırı olduğu,

Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesi 05.02.2021 tarihli 2020/330 Esas ve 2021/93 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmından "... ödenmeyen adli para cezasının, 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde belirtilen yönteme uygun biçimde infazına," ibaresinin çıkartılarak yerine “...24 eşit taksitte ödenmesine”
ibarelerinden sonra gelmek üzere "...taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenilmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.09.2023 tarihinde karar verildi.