YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2021/16682 E.  ,  2023/7545 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/346 E., 2021/1334 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2020 tarihli ve 2019/230 Esas, 2020/419 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ithal etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 17 yıl 6 ay hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2021/346 Esas, 2021/1334 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle;
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,
2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
3. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine,
4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
5. Eksik inceleme yapıldığına,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Suç tarihi olan 02.04.2019 günü saat 17:03’de Türkiye’ye giriş yapmak üzere sanık ...'un... plakalı araçla Pazarkule Gümrük Sahasına geldiği, sanık ...'un aracın sürücülüğünü yaptığı, tanık ... isimli şahsın ise araç içerisinde yolcu olarak bulunduğu, 39 TC 118 plakalı aracın ... üzerine kayıtlı olduğu, gümrük tescil işlemlerine müteakip Taşıt Takip Programının uyarı vermesi üzerine, bahse konu aracın detaylı kontrollerinin yapılması için memur refakatinde Kapıkule Gümrük Sahasına getirildiği, yapılan X-Ray taramasında araçta şüpheli yoğunluk tespit edilmesi üzerine detaylı aramasının "VENÜS" isimli Narkotik Dedektör Köpeği ile yapıldığı ve köpeğin aracın bagaj kısmında bulunan stepne lastiğine aşırı tepki vermesi üzerine aracın stepne lastiğinin kontrol edildiği, jantlı stepne lastiğinin 245/70R16 boyutlarında olduğu ancak araç üzerindeki dört adet lastiğin boyutlarının ise 215/65R16 olduğu ve araçta bulunan stepnenin bu araca ait olmadığının anlaşıldığı, stepne lastiği kesildiğinde stepne lastiğinin içerisinde çok sayıda şeffaf poşetler görüldüğü ve poşetlerin bulunduğu yerden çıkartılarak ayrıntılı dökümü 02.04.2019 gün ve 19:35 saatli Sayım Tartım ve Tespit Tutanağında belirtilen; toplam 20 (yirmi) adet paket içerisinde daralı ağırlığı 10.210 (onbinikiyüzon) gram gelen uyuşturucu madde ele geçirildiği, alınan uzmanlık raporuna göre, söz konusu maddenin uyuşturucu maddelerden THC ihtiva eden, esrar elde edilmesine elverişli hint keneviri bitkisi parçaları olduğu ve % 60 oranında olmak üzere 5.976 gram esrar elde edilmesine elverişli olduğunun belirlendiği, sanığın bu şekilde sanık ...'un yurtdışından temin ettiği uyuşturucu maddeleri ülkemize getirerek uyuşturucu madde ithal etme suçunu işlediği yönünde tam bir vicdani kanıya varıldığı, her ne kadar sanık ... savunmalarında üzerine atılı suçu işlemediğini savunmuş ise de; ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı, uyuşturucu maddelerin sanığın sevk ve idaresinde bulunan araçta ele geçirilmiş olması, uyuşturucu maddenin araca zulalanmış olması, sanık ...'un soruşturma aşamasında alınan ifadesinde uyuşturucu madde olduğunu bilmediği (toprak-çamur olarak bildiği) bir şey getirdiğini beyan etmiş ise de, uyuşturucu maddelerin özel olarak araca konulmuş ve aracın gerçek ebattaki lastiklerine göre daha fazla miktarda uyuşturucu konabilecek stepne lastiği içinde ele geçirilmiş olması, uluslararası yolculuk yapan bir kişinin ne olduğunu görmediği, bilmediği bir maddeyi taşımasının hayatın olağan akışına uygun düşmemesi, sanık ... ile birlikte yolculuk eden tanık ...'in olayın sıcağı sıcağına alınan ifadesinde, aracın x-ray taramasına sevk edildiği esnada sanığın yaptığı telefon görüşmesi üzerine "Yandım" şeklinde söz söylemesi, suçun işleniş şekli ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında sanığın savunmasının hayatın olağan akışına aykırı düştüğü ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmış ve savunmaya itibar edilmediği, ayrıca sanık ...'un verdiği bilgiler ışığında hakkında ayırma kararı verilen diğer sanık ... ile ilgili olarak iddianame düzenlenip dava açıldığı, sanık ...

hakkında yakalama kararı çıkarıldığı ve karar celsesine kadar yakalama kararının infazının beklenildiği, sanık ...'in halen savunması alınamamış olup bu dosyanın ikmal edilmesi ve sanık ...'in savunmasının alınmasının uzun sürecek olması nedeniyle ayırma kararı verilmesinin talep edildiği, sanık ... hakkında yargılama tamamlanıp mahkumiyet kararı verilmesi halinde yargılamanın yenilenmesi yoluyla sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin o aşamada da uygulanabileceği, mevcut durumda ise yerleşik Yargıtay içtihatları da gözönüne alındığında, sanık ...'un sanık ... hakkındaki beyanlarından dolayı hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmasının mümkün olmadığı, tutuklu dosyanın sürüncemede kalmasının engellenmesi gerektiği, sanık ... hakkındaki kovuşturmanın ilanihaye beklenmesinin mümkün olmadığı, sanık ... hakkındaki kovuşturma Mahkememizce makul süre beklendiği halde sonuçlanmadığından bu aşamada etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının koşullarının oluşmadığı sonuç ve kanaatine varıldığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, eksiksiz araştırma ile elde edilen delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla, sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2021/346 Esas, 2021/1334 karar sayılı kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.09.2023 tarihinde karar verildi.