YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2021/11917 E.  ,  2024/18002 K.
"İçtihat Metni" ...
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/100 E., 2016/148 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Sincan 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.03.2014 tarihli ve 2013/212 Esas, 2014/62 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 5 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Sincan 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Ceza Dairesinin (Kapatılan) 10.02.2016 tarihli ve 2016/298 Esas, 2016/559 Karar sayılı kararı ile; tanık ... ın ihbarı üzerine yakalanan sanık ...'ın; hakkında mahkûmiyet kararı verilen sanıklar ...,... 'ın kimlik bilgilerini ve suçla ilgilerinin bilinmediği aşamada, sanıkların yakalanmalarına ve suçlarının ortaya çıkmasına yardım ettiğinden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 inci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
C. Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Suçun unsurlarının oluşmadığına, ilişkindir.
III. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasında, sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin 5237 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi gereğince cezasından mahsup edilmesine karar verildiği belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, suçun vasfı ile sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; aşağıdaki husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
Takdiri indirim nedenleri hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının 1 inci maddesinin üçüncü paragrafında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası yerine, yasa maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı olduğu değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün;
Sanık hakkında hükmedilen takdiri indirim nedenleri hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının 1 inci maddesinin üçüncü paragrafında yer alan "TCK'nun 62. maddesi" ibaresinin çıkarılarak, yerine "5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası" ibaresinin yazılması,
Suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.04.2024 tarihinde karar verildi.