YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2020/22430 E.  ,  2023/8046 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/458 E., 2015/613 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca 12.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.
2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümülüklerine uymaması ile Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
3. Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2015/458 Esas, 2015/613 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mükerrerliğe karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle; isnat edilen suçu işlemediğini, daha önceleri uyuşturucu madde kullandığını ancak bıraktığını ve temyiz ettiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)
...isimli şahsın Etimesgut İlçe Emniyet Müdürlüğüne müracaat ederek kızı ...'ın kayıp olduğunu ancak kızının 26.05.2014 tarihinde saat 16.00 gibi kendiliğinden eve geldiğini, kızının kendisinin Cebeci'ye gittiğini, Cebeci'de bir gecekonduda üç kızla birlikte kaldığını söylediğini, orada bir kola içtiğini kolanın acı olduğu, koladan sonra uyuduğunu, eve gitmek istediğini gecekondudaki arkadaşlarına söylediğini, onların da kızını engellediğini, gecekonduda kız arkadaşları ile beraber evin ortasına bir pet şişeye benzer birşeyden evdeki diğer iki kız çocuğu ile duman çekmelerinden sonra uyumaları esnasında kızının da bulunduğu, gecekondudan kaçarak evine kendiliğinden geldiğini, kızının evden ayrıldığında elbiselerinin hala üzerinde olduğunu belirttiği, cinsel istismar suçundan dolayı yürütülen 2014/76192 sayılı soruşturma evrakında şüpheli ...'ın alınan 15.07.2014 tarihli ifadesinde uyuşturucu madde kullandığını beyan etmesi sebebiyle ayırma kararı verildiği, ayrılan 2014/115506 sayılı uyuşturucu madde kullanma suçuna yönelik soruşturma evrakı ile sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, sanığın tedavi ve denetimli
serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile açılan kamu davasında mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
Dosya kapsamına göre; kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmeyen, uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanmayan sanığın, soyut beyanı dışında atılı suçu işlediğine ilişkin kuşkuyu aşan yeterli delil olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2015/458 Esas, 2015/613 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.09.2023 tarihinde karar verildi.