YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2020/21686 E.  ,  2023/5013 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/227 E., 2016/195 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 14.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.
2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 28.04.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
3. İstanbul (Kapatılan) 73. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli ve 2015/227 Esas, 2016/195 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının 02.05.2016 tarihli temyiz talebi, " sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda, sanıktan elde edilen uyuşturucunun usulüne uygun olarak alınmış adli arama kararına dayanılarak elde edilmediği gerekçesi ile, sanığın beraatine karar verilmiş ise de; Dosya içerisindeki tutanaklar ve dosya kapsamına göre,sanığın tanımadığı bir kişiden kullanmak amacıyla satın aldığı, ekspertiz raporuna göre esrar niteliğindeki uyuşturucu maddeyi sanığın yere attığı,kolluk tarafından da sanığın attığı yerden elde edildiği, dolayısı ile bir adli arama kararına ihtiyaç duyulmaması gerektiği, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre,sanığın mahkumiyetine karar vermek gerekirken beraatine karar verilmesinin" usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
11.02.2014 tarihli tutanak içeriğine ve sanık savunmasına göre, olay günü görevli polislerce şüphe üzerine farkedilen sanığın takip edildiği, bir cismi yere attığının görüldüğü, bunun üzerine sanığın durdurulduğu, üst aramasında başkaca bir suç unsuruna rastlanmadığı, yere attığı daralı ağırlı 4,02 gram gelen paketin içinden, uzmanlık raporuyla uyuşturucudan esrar olduğu saptanan maddenin ele geçirildiği olayda, sanık her ne kadar üzerine atılı bu suçu işlediğini kabul ettiği yönünde ikrarlı beyanlarda bulunmuş ise de, bu suçun ilk ve esas dayanağını oluşturan uyuşturucu maddenin ele geçirilmesi, hukuka uygun delil olan adli arama kararı olmadan gerçekleştiği, mevcut hukuka uygun delil durumuna göre,
sanığın üzerine atılı suçu işlediği yönünde her türlü kuşkudan uzak biçimde vicdani kanaat oluşmasına yeter, kesin, tutarlı delil bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Suç tarihinde kolluk tarafından sanığın bir cismi yere attığının görüldüğü, kolluk tarafından sanığın attığı yerden elde edilen maddenin; 19.02.2014 tarihli ekspertiz raporuna göre esrar niteliğinde olduğunun belirlendiği, sorgusu yapılan sanığın üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi yere attığını doğruladığı yere atılan maddenin ele geçirilmesinde arama kararının gerekmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi, nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul (Kapatılan) 73. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli ve 2015/227 Esas, 2016/195 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
31.05.2023 tarihinde karar verildi.

Yaz İşl.Müd.
Mlk.