YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2020/20503 E.  ,  2023/6053 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/301 E., 2014/389 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.01.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
B. Antalya 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.10.2014 tarihli ve 2014/301 Esas, 2014/389 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 53 üncü ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle; ele geçen uyuşturucu madde ile alakasının bulunmadığına, olay günü uyuşturucu madde kullanmadığına, ....., ve .....'ın aldıklarına ve bunu da savunmalarında beyan ettiklerine, Mahkemenin bunu göz önüne almadığına, cezanın kaldırılmasına ve temyiz talebinin kabul edilmesini istediğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)
Sanıkların kişilerde hint kenevirine benzer etkiler oluşturan XLR-11 maddesini içeren bitki kırıntılarını bulundurduklarının sabit olduğu, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
06.01.2014 tarihli tutanak içeriğine göre, ... .. plakalı araç ile uyuşturucu sevkıyatı yapılacağı bilgisi üzerine aracın hareket halinde olduğu ve içinde üç şahsın bulunduğu görülmesi üzerine saat 14.00 sıralarında aracın önü kesilerek durdurulmasının ardından şahısların kimlik tespitlerinin yapıldığı, sanık ...'ın sağ ön koltukta oturduğu, aracın emniyet müdürlüğüne intikal ettirilmesinin ardından Cumhuriyet savcısından gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında alınan arama kararına istinaden araç sürücüsü diğer sanık ... huzurunda aynı gün saat 16.30 sıralarında araçta yapılan aramada, aracın şoför sol ön koltuğu altında, üzeri bir döşeme parçası ile örtülerek gizlenmiş haldeki beyaz poşetin içinde

suça konu uyuşturucu maddenin bulunduğu anlaşılmakla; kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmeyen, olayı müteakip kamu davası açılmadan önce uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanmayan, tüm aşamalarda alınan savunmalarında ele geçen madde ile ilgisi bulunmadığını söyleyerek suçlamaları kabul etmeyen sanığın, daha önce kullandığını söylediği maddelerin ele geçmemesi nedeniyle, niteliklerinin belirlenmesi mümkün olmadığından, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğine dair diğer temyiz dışı sanıkların soyut beyanı dışında ele geçen uyuşturucu madde ile ilgisi bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.10.2014 tarihli ve 2014/301 Esas, 2014/389 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.07.2023 tarihinde karar verildi.