YARGITAY 10. CEZA DAIRESI

10. Ceza Dairesi         2020/10103 E.  ,  2025/4330 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/91 E., 2015/183 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1. Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/3. maddesi gereğince belirlenen "10 yıl hapis ve 5 gün adli para" cezasından, 5237 sayılı TCK'nın 192/3. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılırken "5 yıl hapis ve 2 gün adli para" cezası yerine hesap hatası sonucu "5 yıl hapis ve 4 gün adli para" cezası, bu
cezadan da 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken "4 yıl 2 ay hapis ve 1 gün adli para cezası" yerine hesap hatası sonucu "4 yıl 2 ay hapis ve 3 gün adli para cezası" ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
2. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması açısından, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 7242 sayılı Kanun kapsamında yapılan değişiklikler göz önüne alınarak, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;
1. Hüküm fıkrasının, 5237 sayılı TCK'nın 192/3. madde hükmünün uygulanmasına ilişkin üçüncü paragrafından "4 gün" ibaresinin çıkarılarak yerine "2 gün", takdiri indirim nedenleri hükümlerinin uygulanmasına ilişkin dördüncü paragrafından "3 gün" ibaresinin çıkarılarak yerine "1 gün" ve 5237 sayılı TCK'nın 52/2. madde hükümlerinin uygulanmasına ilişkin beşinci paragrafından "60 TL" ibaresinin çıkarılarak yerine "20 TL" ibarelerinin eklenmesi,
2. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan duruma göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına,” ibarelerinin yazılması,
Suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.