YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2018/4943 E.  ,  2023/8803 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık ...'ın yokluğunda verilen gerekçeli kararın sanığın MERNİS adresine doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tebliğ edildiği anlaşılmış olup; aynı Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata aynı Kanun'un 23 üncü maddesinin bir ila sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiğinin gözetilmediği ve tebligatın usulsüz olduğu; ayrıca duruşmalara katılamayan ve sanık ile yüzyüze gelmeyen Avukat ...'in baroca görevlendirilmesi olmadan temyiz isteminde bulunduğu görülmüştür.

Bu nedenle;
1. Gerekçeli kararın usulüne uygun olarak sanık ...'a tebliğinin yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması,
2. Avukat ...'in 17.06.2014 tarihli temyiz dilekçesinin sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek bu temyiz isteğini kabul edip etmediğinin belirlenmesi,
Sanığın süresi içinde hükmü temyiz etmesi veya Avukat ...'in temyiz istemini kabul ettiğini bildirmesi halinde düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi hususunda gereğinin takdiri ve ifası için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.10.2023 tarihinde karar verildi.