YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2024/6336 E.  ,  2024/6506 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/538 E., 2022/155 K.
SUÇ : Kasten yaralamaya teşebbüs
KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Silopi 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2019/538 Esas, 2022/155 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 35, 53, 58. maddeleri gereğince ayrı ayrı 2 defa 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükümlerin, istinaf edilmeksizin 09.09.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 11.07.2024 tarihli ve 2023/903 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.09.2024 tarihli ve KYB-2024/80070 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.09.2024 tarihli ve KYB-2024/80070 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Dosya kapsamına göre, müşteki ve sanıkların aralarında ortak aracın kullanımı ile ilgili yaşanan tartışma sonrasında sanığın silahtan sayılan bıçakla müştekiler ... ve ...'i yaralamaya yönelik hareket etmesi, ancak polis ekiplerinin müdahalesi ile bu hareketinin teşebbüs aşamasında kalması şeklindeki eylemine ilişkin olarak yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-e ve 35. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de, somut olayda sanığın eylemini tamamlayamadığı ve müştekilerde herhangi bir yaralanma meydana gelmediği, bu itibarla teşebbüs edilen eylemin mahiyetinin basit tıbbî müdahale ile giderilebilir olup olmadığı hususunun tespit edilemeyeceğinden, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-e ve 35. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
Hükümlünün tekerrüre esas alınan Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.03.2018 tarihli ve 2017/545 Esas, 2018/207 Karar sayılı ilamının 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) aykırılık suçuna ilişkin olduğu anlaşılmakla, 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunu'nun 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddesindeki ''(1) Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren doksan gün içinde suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödedikleri takdirde Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde bu maddeyi ihdas eden Kanun'la yapılan düzenlemeden faydalanabilir.'' düzenlemesi gereğince, öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorulmak suretiyle tespit edilerek, sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiği hususunda kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 14.10.2024 tarihinde karar verildi.