YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2024/485 E.  ,  2024/3724 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/461 E., 2020/829 K
SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet, görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları, istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararları
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ile mağdurlar ..., ... ve ...'u kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyiz edilmediği anlaşılmakla, anılan hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince sanıklar ..., ... ve ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet ile mağdur ...'i kasten yaralama suçlarından hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ile bu suçlara yönelik temyizlerin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesi uyarınca hükümlerin temyizlerinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanıklar ..., ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ile mağdur ...'yu kasten yaralama suçlarından hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararlarının 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca temyizlerinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; yerel mahkemece verilen cezalar Bölge Adliye Mahkemesince arttırıldığından 286/2-b maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Batman 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2019 tarihli ve 2016/253 Esas, 2019/371 Karar sayılı kararları ile;
a) Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-c-e, 87/3, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına,

b) Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-c-e, 87/3, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, hükmolunan cezanın, aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine, 51/3. maddesi uyarınca 2 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına,

c) Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-c-e, 87/3, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, hükmolunan cezanın, aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine, 51/3. maddesi uyarınca 2 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına,

d) Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-c-e, 87/3, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

e) Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan, kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-c-e, 87/3, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

2. Diyarbakır İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.12.2020 tarihli ve 2020/461 Esas, 2020/829 Karar sayılı kararları ile; sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik lehe ve aleyhe istinaf başvurularının "sanık ... hakkındaki hükmün 29 numaralı, sanık ... hakkındaki hükmün 15 numaralı, sanık ... hakkındaki hükmün 10 numaralı, sanık ... hakkındaki hükmün 24 numaralı, sanık ... hakkındaki hükmün 5 numaralı bölümlerinde TCK'nın 62. maddesinin uygulandığı 'e' fıkralarındaki '1 yıl 3 ay 25 gün hapis' ibareleri çıkarılarak, yerlerine '1 YIL 4 AY 7 GÜN HAPİS' ibareleri yazılmak suretiyle" şeklinde karar vermek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; mağdur ...'in 5188 sayılı Kanun'daki koşulları taşıyıp taşımadığı, ayrıca özel güvenlik görevlisi sıfatını taşımasa bile çalıştığı işyeri ve hukuki statüsüne göre kamu görevlisi sayılıp sayılmayacağı araştırılmaksızın eksik inceleme ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/3-c maddesinin uygulandığına, kabule göre de birden fazla ağırlaştırıcı nedenin (5237 sayılı Kanun'un 86/3-c, 86/3-e) oluşması nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların atılı suçları işlediğine dair somut ve kesin delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE
1.07.03.2014 günü öğlen saatlerinde ...'in ...'ne aracını hatalı park etmesi üzerine hastanede görevli özel güvenlik görevlisi ... ile tartışmaya başladığı, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine birbirlerini darp etmeye başladıkları, olay yerine gelen diğer özel güvenlik görevlileri ..., ..., ... ve Mehmet Selim Bağra ile birlikte ...'in etkisiz hale getirildiği, ...'in olayı telefonla akrabalarına haber verdiği, güvenlik görevlilerinin de polislere haber vererek yardım istedikleri, bir süre sonra olay yerine gelen sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in özel güvenlik görevlilerine saldırmaya başladıkları ve olay yerinde bulunup kendilerini engellemeye çalışan polis memurlarına da saldırdıkları, sanıkların olay yerine geldiklerinde ellerinde bıçak, sallama, ahşap sopa ve şişli baston ile geldikleri ve bu suç aletlerini de eylemlerinde kullandıkları, polis ekiplerinin biber gazlı müdahalesi ve havaya ateş etmesiyle olayların yatıştırıldığı, olayda polis memurları ve özel güvenlik görevlilerinin çeşitli yerlerinden yaralandıkları, alınan adlî rapora göre mağdur ...'de sağ el 4. parmakta hayat fonksiyonlarını hafif (1). derecede etkileyecek kemik kırığı meydana geldiği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eylemin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde hareket edip fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. a) Özel güvenlik görevlisi olarak çalışabilmek için 5188 sayılı Kanun'un 10. maddesi uyarınca özel güvenlik eğitimini başarıyla tamamlamış olmak ve 11. maddesi uyarınca da Valilikten çalışma izni almak zorunlu olup, anılan Kanun'un 23. maddesine göre özel güvenlik görevlisi olan mağdur ...'in kendisine karşı işlenen suç nedeniyle kamu görevlisi sayılabilmesi için yukarıda açıklanan koşulları taşıması gerektiği anlaşıldığından, mağdur ...'in bu koşulları taşıyıp taşımadığı, ayrıca mağdur ...'in özel güvenlik görevlisi sıfatını taşımasa bile çalıştığı işyeri ve hukuki statüsüne göre 5237 sayılı Kanun'un 6/1-c. maddesi kapsamında kamu görevlisi sayılıp sayılmayacağı araştırılmaksızın eksik inceleme ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/3-c maddesinin uygulanması,

b) Sanık ... hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi dikkate alınarak en ağır cezayı içeren Batman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2013 tarihli ve 2013/136 Esas, 2013/102 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Kanun'un 141,143. maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezasına dair mahkûmiyetinin (bu ilâmda Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2011 tarihli ve 2010/1371 Esas, 2011/796 Karar sayılı ilâmı tekerrüre esas alınarak 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulandığı) tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden daha az cezayı içeren ve 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alınmış olan Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2011 tarihli ve 2010/1371 Esas, 2011/796 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Kanun'un 165. maddesi uyarınca 5 ay hapis cezasına dair mahkûmiyetinin tekerrüre esas alınması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek uzlaştırma işlemi uygulanıp uygulanmadığı mahkemesinden araştırılarak, uygulanmamış ise mahkemesince uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının gözetilmemesi,

c) Sanık ...'in adlî sicil kaydında bulunan Bismil Asliye Ceza Mahkemesinin 28.05.2013 tarihli ve 2011/41 Esas, 2013/356 Karar sayılı ilâmı ile 1 yıl 8 ay hapis cezasına dair mahkûmiyetinin tekerrüre esas alınması gerekirken adlî sicil kaydında bulunmayan ve sanığa ait olmayan Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2011 tarihli ve 2010/1371 Esas, 2011/796 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınması,

d) Kabule göre de; sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken birden fazla ağırlaştırıcı nedenin (5237 sayılı Kanun'un 86/3-c, 86/3-e bentleri) bir arada bulunması nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
1. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında 6136 sayılı Kanun'a Muhalefet, Mağdur ...'i Kasten Yaralama, Görevi Yaptırmamak İçin Direnme İle Mağdur ...'yu Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
5271 sayılı Kanun’un 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu sanıklar ..., ... ve ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet ile mağdur ...'i kasten yaralama suçlarının aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı; İlk Derece Mahkemesince sanıklar ..., ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ile mağdur ...'yu kasten yaralama suçlarından hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu suçlara yönelik temyizlerin niteliği dikkate alındığında 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanıklar ..., ..., ..., ... Ve ... Hakkında Mağdur ...'ı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe başlığı altında (3-a), (3-b), (3-c), (3-d) numaralı paragraflarda açıklanan eksik araştırmaya, tekerrüre ve eksik cezaya ilişkin nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Diyarbakır İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.12.2020 tarihli ve 2020/461 Esas, 2020/829 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Batman 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2024 tarihinde karar verildi.