YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2024/481 E.  ,  2024/4872 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
ASIL KARAR KARAR
EK KARAR TARİHİ : 14.09.2023
SAYISI : 2023/1121 E., 2023/1593 K.
KATILANLAR : ..., ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı
SUÇ : Kasten yaralama, mala zarar verme
ASIL KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
EK KARAR : Temyiz isteminin reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmî temyiz isteminin reddi, kısmî temyiz başvurusunun
esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 14.09.2023 tarihli ve 2023/1121 Esas, 2023/1593 Karar sayılı ek kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296/1. fıkrası uyarınca temyiz isteminin reddine karar verildiği, bu kararın sanık müdafii tarafından temyiz edildiği saptanmıştır.

Ek karar yönünden; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 14.09.2023 tarihli ve 2023/1121 Esas, 2023/1593 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Kanun’un 296/2. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.
fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı belirlenmiştir.

Asıl karar yönünden;İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanunu’nun 286/1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A.İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.01.2023 tarihli, 2020/389 Esas, 2023/50 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1-3.e, 87/2-b, 53 ve 58. Maddeleri uyarınca 9 yıl 18 ay hapis cezası ile cezaladırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 53 ve 58. Maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

B.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 10.05.2023 tarihli, 2023/1121 Esas, 2023/1593 Karar sayılı asıl kararı ile: sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii ve katılan kurum vekininin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

C.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 14.09.2023 tarihli, 2023/1121 Esas, 2023/1593 Karar sayılı ek kararı ile: sanık hakkında mala zarar verme suçu yönünden verilen karara yönelik yapılan incelemede istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın kesin nitelikte olması nedeniyle 5271 sayılı Kanunu’nun 296/1. fıkrası uyarınca sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, cezanın miktarına, meşru savunmaya ve haksız tahrike ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Ek Karara İlişkin Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden:
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 10.05.2023 tarihli, 2023/1121 Esas, 2023/1593 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçundan İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.01.2023 tarihli, 2020/389 Esas, 2023/50 Karar sayılı kararı ile verilen 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararın 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olması nedeniyle temyizi kabil kararlardan olmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Asıl Karara İlişkin Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden:
1.Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 87/2-b maddesi uyarınca belirlenen cezanın iki kat arttırıldığı sırada cezanın "9 yıl 27 ay hapis cezası" yerine "9 yıl 18 ay hapis cezası" olarak yazılmasının maddi hatadan ibaret olduğu anlaşılmakla,
anılan hata temyiz edenin sıfatı karşısında aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, somut olayın gelişimi ve katılan hakkında Adli Tıp Kurumu İstanbul Anadolu Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 11.05.2016 tarihli rapor dikkate alındığında sanığın eylemine uyan suç vasfı ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, somut olayda meşru savunma ve haksız tahrik koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
A. Ek Karara İlişkin Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden:
Gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 14.09.2023 tarihli, 2023/1121 Esas, 2023/1593 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Asıl Karara İlişkin Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden:
Gerekçe bölümünün (B-2) paragrafında açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 10.05.2023 tarihli, 2023/1121 Esas, 2023/1593 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2024 tarihinde karar verildi.