YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2024/47 E.  ,  2024/5146 K.
"İçtihat Metni" B O Z M A Ü Z E R İ N
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemes
SAYISI : 2022/489 E., 2023/315 K.
SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, düzelterek onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, bozma üzerine verdiği 22.04.2021 tarihli ve 2020/370 Esas, 2021/291 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/6794 Esas, 2022/7639 Karar sayılı bozma ilamı üzerine verilen Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.10.2023 tarihli ve 2022/489 Esas, 2023/315 Karar sayılı kararıyla;

1. Sanık ... hakkında;
a.Mağdurlar ... ve...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 kez ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,
b.Mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 29, 62, 53. maddeleri ve 5271 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında;
a.Mağdurlar ... ve...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 kez ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,
b.Mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 29, 62, 53. maddeleri ve 5271 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

3. Sanık ... hakkında; mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 29, 62, 53 maddeleri ve 5271 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. GEREKÇE
1. Mahkemece, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/6794 Esas, 2022/7639 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen; bozmayı etkisiz kılacak şekilde sanığın bu suçtan müdafi huzurunda savunması ve bozmaya karşı beyanları alınmadan hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, yine sanık ...'ın duruşma başlığında ve son kısmında duruşmaya katıldığı gösterilmesine rağmen son sözü sorulmadan yargılamanın bitirilmesiyle hükmün tesis ve tefhimi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 216/3. maddesine muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2 .Hüküm duruşmasında hazır bulunan sanıklar ... ve ...e son sözleri sorulduktan sonra hükmün kurulması gerekirken anılan sanıklardan son sözleri sorulmadan yargılamanın bitirilmesiyle hükmün tesis ve tefhimi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 216/3. maddesine muhalefet edilerek savunma haklarının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.
3. Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.10.2009 tarihli ve 2009/1-85 Esas, 2009/242 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; iştirak hâlinde işlenen eylemin failleri olarak yargılanan sanıklar ... ve ...in aşamalardaki savunmaları da dikkate alındığında, birinin savunulmasının diğer sanık(lar) yönünden savunmada zaafiyet yarattığı, bu itibarla sanıklar arasında hukuksal menfaat uyuşmazlığı bulunduğu saptanmıştır. Buna göre, sanıklar ... ve ...in savunmalarının ayrı müdafiler yerine aynı müdafi tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun, İşin reddi zorunluluğu başlıklı 38/1-b maddesinde belirtilen; "Aynı işte menfaati zıt bir tarafa avukatlık etmiş veya mütalaa vermiş olursa," şeklindeki düzenlemeye ve 5271 sayılı Kanun'un 152/1.maddesinde yer verilen; "Yararları birbirine uygun olan birden fazla şüpheli veya sanığın savunması aynı müdafiye verilebilir." hükmüne aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Uygulamaya göre de; sanıklar hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerde, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkına konu "4 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden infazına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda tereddüt oluşturacak şekilde sanıkların 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeksizin Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.10.2023 tarihli ve 2022/489 Esas, 2023/315 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri, gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği sanıkların kazanılmış haklarının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.07.2024 tarihinde karar verildi.