YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2024/42 E.  ,  2024/4167 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/242 E., 2022/401 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317.maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Acıpayam 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2016 tarihli ve 2014/410 Esas, 2016/189 Karar sayılı kararının Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 20.04.2022 tarihli ve 2020/1378 Esas, 2022/10681 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine kurulan Acıpayam 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2022 tarihli ve 2022/242 Esas, 2022/401 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında;

A. Mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2., 86/3-e, tahrik 62/1., 53. ve 58. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
B. Mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1., 86/3-e, tahrik 62/1., 53. ve 58. maddeleri uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçların sabit olmadığına, eksik incelemeye, delillerin takdirinde hataya, ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Mağdur ...'ın alkollü içki içtiği bara sonradan Ali ve İsmail'in geldiği, mağdur ...'ın yüksek sesle konuşması nedeniyle aralarında tartışma çıktığı, bu esnada orada bulunan Muhammet'in mağdur ...'ı dışarıya çıkarttığı, sonrasında mağdur ...'ın aracında bulunan demir orağı alarak barın önüne geldiği, İsmail, Ali ve Muhammet'e karşı elindeki orağı yere vurduğu, bu sırada mağdur ...'in gelerek mağdur ...'ın yanına geçtiği ve ele geçirilemeyen biber gazını İsmail, Şeref ve Muhammet'e doğru sıktığı, bunun üzerine Şeref, Muhammet ve sanığın ellerindeki sopalarla mağdurlar ... ve Yasin'e vurdukları, mağdur ...'in basit tıbbi ile giderilebilecek şekilde, mağdur ...'ın ise basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralandığı anlaşılmıştır.

2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık hakkında mağdurlar ... ve Ramazan'a karşı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulandığı sırada madde numarasının gösterilmemesinin maddi hatadan ibaret olduğu, belirlenen cezanın kanuna uygun olup sonucu değiştirmediği anlaşılmakla, anılan hata Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Acıpayam 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2022 tarihli ve 2022/242 Esas, 2022/401 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm kısmının (İ) fıkrasının (3) numaralı bendi ile (K) fıkrasının (4) numaralı bendinin mahsus yerlerine; “5237 sayılı Kanunu’nun 29. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.06.2024 tarihinde karar verildi.