YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2024/410 E.  ,  2024/4583 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/251 E., 2023/770 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2015/427 Esas, 2016/485 Karar sayılı kararının sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 08.09.2020 tarihli ve 2020/7211 Esas, 2020/10132 Karar sayılı kararıyla; basit yargılama usulünün değerlendirilmesi, uygulama maddesinin hatalı gösterilmesi, hak yoksunlukları açısından Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gözetilmemesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanarak kurulan 05.01.2021 tarihli hükmün katılan vekilinin itirazı üzerine kaldırılarak; Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2023 tarihli ve 2021/251 Esas, 2023/770 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e maddeleri, 5171 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 53/1-3, 58/6-7 maddeleri uyarınca 4 ay 15 gün cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi özetle, temel cezanın üst sınırdan verilmesi, sanığın lehine olan indirimlerin uygulanmaması, vekalet ücretine hükmolunması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Mağdur ile sanık arasında olay tarihinde güvercin meselesinden tartışma çıktığı, çıkan tartışmada sanığın kemerle vurarak mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı anlaşılan olayda,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yargılama sonucu oluşan kanaat ve takdire göre temel cezanın yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek tayin edildiği, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkin Mahkemece gösterilen gerekçelerde isabetsizlik görülmediği, katılan vekilinin baro tarafından görevlendirildiği ve vekaletnameli avukat olmadığından karar tarihi itibarıyla mahkumiyetine karar verilen sanık aleyhine olacak şekilde maktu vekalet ücretine hükmolunamayacağı anlaşılmakla, tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmamış, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2023 tarihli ve 2021/251 Esas, 2023/770 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.06.2024 tarihinde karar verildi.