YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2024/330 E.  ,  2024/5270 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/481 E., 2023/184 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 22.12.2020 tarihli, 2017/21047 Esas, 2020/20927 Karar sayılı bozma ilamı üzerine kurulan Karasu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2021 tarihli ve 2021/252 Esas, 2021/917 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 05.07.2022

tarihli ve 2022/4418 Esas, 2022/6621 Karar sayılı ilâmı ile katılanın yaralanmasına ilişkin düzenlenen adli muayene raporu içeriğine göre sol ulna orta hatta 2. derece kırık meydana geldiği belirtildiği halde sanığın cezasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87/3. maddesi gereği artırım yapılmaması nedeniyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

2. Karasu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2022/481 Esas, 2023/184 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-(e), 87/3, 29/1, 62/1, 53/1 ve 58/6-7 maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, hükmün gerekçesiz olduğunda, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, sanığın lehine olan hükümlerin uygulanmasına, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE
Temyiz dışı sanık ... ile mağdur arasında alacak-borç meselesi olduğu, olay günü temyiz dışı sanıklar İsmet ve Bülent, tanık Musa ve sanığın bu meseleyi konuşmak üzere mağdurun bildirdiği yere gittikleri, taraflara arasında her iki tarafın olayın başlangıcına ilişkin anlatımlarının farklılık arz etmesi nedeniyle ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenemeyen kavgada sanığın, mağdurun koluna odun parçası ile vurması neticesinde, mağdurun sol ulna orta hatta hayat fonksiyonlarının orta(2) derecede etkileyecek kırık meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda,

1. Sanık hakkında kurulan hükümde hesap hatası yapılmadığı anlaşıldığından, Tebliğname'nin (1) numaralı düzeltme nedenine iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin mağdur beyanı, tanık anlatımları, katılanın yaralanmasına ilişkin adli muayene raporu içerikleri ve dosya kapsamındaki diğer delillerle saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ilamın 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinde belirlenen koşulları taşıması ve tekerrür esas olması nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, sanığın tekerrüre esas alınan ilamının sanık hakkında 5237 syılı Kanun'un 51/1. maddesinde düzenlenen cezanın ertelenmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil ettiği, 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinin sanık hakkında hükmolunan netice cezanın bir yılın üzerinde olması nedeniyle uygulanmasının kanunen mümkün olmadığı anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Karasu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2021 tarihli ve 2021/252 Esas ve 2021/917 Karar sayılı kararı ile bozma ilâmından önce sanığın neticeten 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği; söz konusu hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması gerektiği gözetilmeden, bozma ilâmından sonra kurulan hükümde sanığın neticeten 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılması suretiyle kazanılmış hakkının ihlal edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Karasu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2022/481 Esas, 2023/184 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin fıkradan önce gelmek üzere; "Ancak Karasu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2021 tarihli ve 2021/252 Esas ve 2021/917 Karar sayılı kararının sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olup aleyhe temyiz bulunmadığından ve bu durum ceza miktarı açısından 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğundan, sanığın cezasının 11 ay 7 gün hapis cezası olarak infaz edilmesine," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.07.2024 tarihinde karar verildi.