YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2024/14 E.  ,  2024/4590 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/552 E., 2016/511 K.
SUÇ : Eşe karşı silahla kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun’un (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un 260. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Karacabey 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 27.06.2013 tarihli ve 2012/28 Esas ve 2013/1002 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana karşı eşe karşı silahla kasten yaralama suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, verilen hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231/5 maddesi gereği açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, söz konusu karar 06.09.2013 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

2. Sanığın 08.09.2013 tarihinde tekrar suç işlemesi nedeniyle Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2015 tarihli, 2015/170 Esas, 2014/254 Karar sayılı kararı ile, Karacabey 1. Sulh Ceza Mahkemesine hükmün açıklanıp açıklanmayacağının takdiri için ihbarda bulunulmuştur.

3. İhbar üzerine Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/552 Esas, 2016/511 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında eşe karşı kasten silahla yaralama suçundan 5237 Kanun'un 86/2, 86/3-a-e, 53/1 ve 62/1 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanığın yargılama konusu eylem için, 5237 sayılı Kanun’un 86. maddesinin 2. fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 67. maddesinin 2. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava zaman aşımını kesen sanığın mahkumiyetine dair 27.06.2013 tarihli karardan temyiz incelemesi tarihine kadar zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31/03/2016 tarihli ve 2015/552 Esas, 2016/511 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesinin 1. fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin 1. fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223. maddesinin 8. fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.06.2024 tarihinde karar verildi.