YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2024/119 E.  ,  2024/4721 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/286 E., 2023/714 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2019 tarihli ve 2018/341 Esas, 2019/439 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.04.2023 tarihli ve 2020/286 Esas, 2023/714 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle; eylemin yaralama olduğundan bahisle vasfa, sübuta ve meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Taraflar arasında tapu meselesi yüzünden husumet bulunması nedeniyle olay günü ...'nun ikâmetinin önüne, ...'ın, ağabeyi ...'a ait araçla geldiği, araçtan indiği, sanık ...'nun kullanmış olduğu GSM hattına "sende de birazcık namus varsa aşağıya gel hele" şeklinde mesaj attığı ve akabinde silâhı ile iki el balkona doğru ateş ettiği, bu sırada ikâmetinde bulunan ...'nun evinde bulunan av tüfeğini alarak evin balkonundan mağdura doğru ateş ettiği Ali'nin aracına binerek uzaklaşmaya çalıştığı, sanığın araca da birden fazla kez ateş ettiği, mağdurun bu sebeple, hayati tehlike geçirmeye neden olacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı anlaşılan olayda;

1. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik inceleme ve araştırmanın bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, mağdur tarafından sanığa yönelmiş, gerçekleşen ve gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetme zorunluluğu altında bulunmadığından meşru savunmanın koşullarının oluşmadığı, suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, meydana gelen zararın ağırlığı nazara alındığında sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından, hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın eylemini, mağdurun kendisine ''Sen de birazcık namus varsa aşağıya gel hele'' şeklinde mesaj atıp, akabinde sanığın ikâmetinin balkonuna iki el ateş etmesi üzerine bu eylemlerin kendisinde oluşturduğu hiddetin etkisiyle gerçekleştirdiği anlaşıldığından mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesine göre haksız tahrik indiriminin asgari sınırın üzerinde yapılması gerekirken asgari oranda indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi haksız tahrikin derecesi yönünden yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.04.2023 tarihli ve 2020/286 Esas, 2023/714 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.