YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/9587 E.  ,  2024/4120 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/342 E., 2022/353 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye yardım
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Katılan ...'nin yokluğunda verilen karara yönelik olarak katılan vekili yasal süresi içinde temyiz isteminde bulunmamış ise de, gerekçeli kararda yapılan ihtarda temyiz süresinin "1 hafta" yerine "15 gün" olarak gösterilmesi suretiyle yanılgıya sebep olunması nedeni ile katılanın temyiz istemi süresinde kabul olunmuştur.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin

birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2021/37 Esas, 2021/121 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 39/2-c, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2021/37 Esas, 2021/121 Karar sayılı kararının katılan ... katılan Kurum vekilleri, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07.06.2022 tarihli ve 2022/4095 Esas, 2022/4497 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 40. maddesi uyarınca sanık Tayfun hakkında uygulanan nitelikli halin sanık ...'a sirayet edeceğinin anlaşılması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d, 39. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, kabule göre de 5237 sayılı Kanun'un 39/1. maddesinin uygulanması yeterliyken aynı fıkranın son cümlesi uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/342 Esas, 2022/353 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1-d, 39/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan ... Vekilinin temyiz istemi özetle, vekâlet ücretine,

2. Katılan Kurum Vekilinin temyiz istemi özetle, sanığın eylemini tasarlayarak işlediğinden
bahisle suç vasfına, cezanın yetersiz tayin edildiğine, vekâlet ücretine,

3. Sanık Müdafinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,
ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Arkadaş olan sanık ... ile temyiz dışı sanık Tayfun' un Antalya ili Kemer ilçesinde tatil yaptıktan sonra olay günü olan 05.07.2014 tarihinde tanık Muhammet ile buluştukları, beraber sanık Tayfun'un kaldığı çatı katı dairesine gittikleri ve alkol aldıkları, tanığın olay yerinden ayrıldığı, sanıkların ise evde

yalnız kalarak alkol almaya devam ettikleri, gece 00:30 sıralarında sanık Tayfun' un annesi maktulün eve geldiği ve oğlunu uyarması ile aralarında tartışma çıktığı, sanık Tayfun'un maktule tekme tokat atarak darp ettiği, kafasını yere ve duvara vurduğu, sanık ...'ın da maktule tekme attığı, ardından sanıkların maktulü bırakıp sanık ...'ın evine gittikleri, olay sonrasında maktulün kolluk kuvvetleri tarafından ölü olarak bulunduğu, annesi olan maktulü döverek öldüren hakkındaki hüküm kesinleşen sanık Tayfun'un eylemi gerçekleştirdiği sırada sanık ...'ın onun yanında bulunup eylemi desteklediği, olay sırasında diğer sanığa yönelik engelleme ve yetkili mercilere haber verme çabası olmadığı, eylemden sonra sanıkların birlikte olay yerinden ayrılarak sanık ...'ın evine gittikleri sanık ...'ın eylemdeki rolü ve katkısının faillik düzeyine ulaşmadığı anlaşılmakla sanık ...'ın diğer sanık Tayfun' un eylemine "yardım eden" sıfatıyla iştirak ettiğinin anlaşıldığı olayda,
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın hakkındaki hüküm kesinleşen fail Tayfun'un eylemine yardım eden sıfatıyla iştirak ettiği, tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılan kurum lehine isabetli şekilde vekâlet ücretine hükmedildiği katılan ... yönünden ise vekilinin Baro tarafından katılanın talebi üzerine Mahkemece tayin edildiği anlaşıldığından lehine vekâlet ücreti tayin edilmemesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafinin, katılan Kurum ve katılan vekillerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/342 Esas, 2022/353 Karar sayılı kararında katılan ... katılan Kurum vekilleri ile sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.06.2024 tarihinde karar verildi.