YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/9558 E.  ,  2024/1022 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2014/1441 Esas, 2015/241 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında;
1. Katılan ...'e karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Katılan ...'ye karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükümlerin, temyiz edilmeksizin 27.03.2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştikleri belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 01.11.2023 tarihli ve 2023/19581 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.12.2023 tarihli ve KYB-2023/118596 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.12.2023 tarihli ve KYB-2023/118596 sayılı kanun yararına bozma isteminin; adlî sicil kaydındaki ilâmın kesinleşme tarihi itibarıyla mükerrir bulunmayan hükümlü hakkında belirlenen cezaların 5237 sayılı Kanun'un 58 nci maddesinin altıncı fıkrası gereği mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet bulunmadığı şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1. 5237 sayılı Kanun'un, Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular başlıklı 58 ... maddesinin birinci fıkrasının inceleme konusu ile ilgili birinci cümlesinde ve beşinci fıkrasında;
"(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır." şeklinde düzenlemenin bulunduğu, hükümlünün tekerrüre esas alınan niteliklik hırsızlık suçundan hapis cezasına ilişkin ... (Kapatılan) 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.07.2008 tarihli ve 2007/295 Esas, 2008/292 Karar sayılı kararına konu mahkûmiyet hükmünün inceleme konusu suç tarihinden sonra, 11.12.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

2. Tekerrüre esas alınan ilâma konu suçun inceleme konusu suç tarihinden önce kesinleşmemiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin altıncı fıkrası gereği mükerrir olmadığı belirlenmekle, hükümlü hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

3. Katılan ...'e karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan değerlendirmede, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinde yer alan; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

4. Katılan ...'ye karşı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan değerlendirmede, 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin üçüncü fıkrası; "Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur." ve 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan ikinci fıkrası ise; "Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur." şeklinde düzenlenmekle, hükümlünün adlî sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başka bir ilâmı bulunmadığı dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında seçimlik ceza olarak adlî para ve hapis cezaları öngörüldüğünden Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.09.2018 tarihli ve 2015/13-1066 Esas, 2018/373 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere, Mahkemece adlî para cezasının da takdîr hakkı kapsamında tercihinin mümkün olduğu belirlenmiştir.

5. Bununla birlikte, Mahkemenin inceleme konusu kararından sonra 08.04.2016 tarihinde dosyayı yeniden ele alarak verdiği ek kararın hukukî değerden yoksun bulunması nedeniyle yok hükmünde olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR
A. Hükümlü Hakkında Katılan ...'e Karşı Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2014/1441 Esas, 2015/241 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin infaz aşamasında daha hafif bir sonucu gerektirdiği belirlendiğinden;
“Hükümlü hakkında katılan ...'e karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükümde tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin kısmının hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,”

B. Hükümlü Hakkında Katılan ...'ye Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Gerekçe bölümünde yer alan (4) numaralı paragrafta açıklanan nedenle ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2014/1441 Esas, 2015/241 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2024 tarihinde karar verildi.