YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/9533 E.  ,  2024/4866 K.
"İçtihat Metni"BOZMA ÜZERİNE
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/46 E., 2023/276 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.02.2015 tarihli ve 2014/224 Esas, 2015/15 Karar sayılı kararının, katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 28.06.2018 tarihli ve 2016/197 Esas, 2018/4886 Karar sayılı ilamı ile; " oluş ve dosya içeriğine göre; olay günü sanıkla birlikte hareket
eden kimliği meçhul kişinin ele geçirilemeyen tabancanın kabzasıyla katılana vurup basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladıkları olayda sanığın eyleminin TCK 86/2, 86/3-(e) maddesinde yer alan silahla kasten yaralama suçunu oluşturduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurularak noksan ceza tayini, kabule göre de; hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre yeniden takdiri lüzumu" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2019 tarihli ve 2018/446 Esas, 2019/164 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2-3.e, 62/1, 53. maddeleri ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. Maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

C. Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.05.2023 tarihli ve 2023/46 Esas, 2023/276 Karar sayılı karar ile; sanığın denetim süresi içerisinde 20.03.2022 tarihinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 231/11. Maddesi uyarınca hükmün açıklanmasına, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunu'nun 86/2-3.e, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, meşru müdafaaya ve sanığın atılı suçu silah ile işlemediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanık ile katılan arasında ailevi sebeplerden dolayı önceye dayalı ihtilafın olduğu, olay günü sanığı n apartman girişinde kimliği tespit edilemeyen ve sanığın arkadaşı olduğu tahmin edilen kişi ile birlikte 02:45 sularında katılanın eve dönmesini beklediği, katılanın eve döndüğü sırada sanık ile kimliği meçhul kişinin fikir ve eylem birliği içerisinde silahın kabzası ile katılana vurup katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları anlaşılan olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının silahla kasten yaralama olarak kabulünde ve yaptırımın belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, somut olayda meşru müdafaanın koşulları oluşmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.05.2023 tarihli ve 2023/46 Esas, 2023/276 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık

görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2024 tarihinde karar verildi.