YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/913 E.  ,  2024/4565 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/43 E., 2022/950 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun reddi, mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10.06.2022 tarihli ve 2018/43 Esas, 2022/950 Karar sayılı kararı ile mağdur ...'nin suça sürüklenen çocuk hakkındaki şikayetinden vazgeçmiş olması nedeniyle kurulan hükmü istinafa hak ve yetkisi bulunmadığından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 279/1-b maddesi uyarınca mağdurun istinaf başvurusunun reddine itirazı kabil olmak üzere karar verildiği, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin
04.10.2022 tarihli ve 2018/43 Esas, 2022/950 Karar sayılı ek kararı ile mağdurun 09.08.2022 tarihli temyiz dilekçesinin itiraz talebi niteliğinde olduğu kabul edilerek itiraz konusunda değerlendirmek ve karar verilmek üzere dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verildiği, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 13.10.2022 tarihli ve 2022/39 Değişik iş sayılı kararı ile itiraz başvurusunun reddine kesin olarak karar verildiği anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi ile sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 14.02.2017 tarihli ve 2015/150 Esas, 2017/10 Karar sayılı kararı ile suça süreklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 31/3 ve 62/1 maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 6 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.06.2022 tarihli ve 2018/43 Esas, 2022/950
Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1. fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında verilen ilk karara yönelik aleyhe istinaf bulunmaması nedeniyle kazanılmış hakkı gözetilerek suça sürüklenen çocuğa verilen hapis cezasının 5 yıl 2 ay 6 gün üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri, suça sürüklenen çocuğun öldürme kastının bulunmadığından bahisle suç vasfına ve eksik incelemeye ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Olay tarihinde daha önceden aralarında hayvan otlatma sebebiyle husumet bulunan taraflar arasında çıkan tartışma neticesinde suça sürüklenen çocuk ...'nin haksız tahrik altında av tüfeği ile amcası olan mağdura iki el ateş ettiği, suça sürüklenen çocuğun mağduru bu eylem neticesinde omzundan ve kafasından hayati tehlike geçirecek, hayat fonksiyonlarını ağır (5.derecede) etkileyecek nitelikte kemik kırığı oluşturacak, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine ve yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, suça sürüklenen çocuğun hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu

Şanlıurfa Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 15.04.2015 tarihli raporuna göre yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğun eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre yaptırımın belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.06.2022 tarihli ve 2018/43 Esas, 2022/950 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. fıkrası uyarınca Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.06.2024 tarihinde karar verildi.