YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/8225 E.  ,  2024/1000 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:İnfaz Hakimliği

6136 sayılı ... ve ... ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet, nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.08.2015 tarihli ve 2015/161 değişik ... sayılı içtima kararı ile 8 yıl 35 ay 20 gün hapis cezasına hükümlü ...'ın, işbu cezasının infazı sırasında, 12.10.2016 tarihinden itibaren şartla tahliyesine dair ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2016 tarihli ve 2016/210 değişik ... sayılı kararını müteakip, şartla tahliye kararının geri alınmasına, hükümlünün denetim süresi içinde 23.02.2017 tarihinde işlemiş olduğu hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2017 tarihli ve 2017/186 Esas, 2017/756 Karar sayılı kararı ile mahkum olmuş olduğu 5 ay hapis cezasının iki katı olan 300 gün ve hükümlünün denetim süresi içerisinde işlemiş olduğu suçlar nedeniyle mahkum olduğu cezalar nazara alınarak, ilk suç tarihi olan 05.02.2018 ile bihakkın tahliye tarihi olan 08.02.2021 arasındaki sürenin aynen infazına ilişkin ... İnfaz Hâkimliğinin 24.02.2021 tarihli ve 2021/554 Esas, 2021/644 Karar sayılı kararı ile ilgili olarak;
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11.09.2023 tarihli ve 94660652-105-48-14328-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun
yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.10.2023 tarihli ve 2023/98775 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.10.2023 tarihli ve 2023/98775 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 tarihli ve 2007/1-214-181 sayılı kararında belirtildiği üzere infaza ilişkin lehe oluşan hataların kazanılmış hakka konu olmayacağı gözetilerek yapılan incelemede,
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 48 ... maddesiyle değişik 107 nci maddesinin 13 üncü fıkrasında, "Koşullu salıverilme kararının geri alınması hâlinde hükümlünün; a) Sonraki suçu işlediği tarihten itibaren başlamak ve hak ederek tahliye tarihini geçmemek koşuluyla sonraki işlediği her bir suç için verilen hapis cezasının iki katı sürenin, b) (Değişik: 25/5/2005-5351/8 md.) Yükümlülüklerine aykırı davranması hâlinde, bu yükümlülüklere uymama tarihi ile hak ederek salıverilme tarihi arasındaki süreyi geçmemek koşuluyla ihlalin niteliğine göre takdir edilecek bir sürenin, Ceza infaz kurumunda aynen çektirilmesine karar verilir." şeklinde yer alan düzenlemeler ile koşullu salıvermenin geri alınmasına ilişkin anılan değişikliğin madde gerekçesinde "maddenin onüçüncü fıkrasında yer alan mevcut düzenlemeye göre hükümlü, koşullu salıverildikten sonra işlediği kasıtlı bir suçtan dolayı çok az hapis cezası alsa bile suç tarihi ile hakederek tahliye tarihi arasında kalan süreyi aynen infaz etmektedir. Bu durum uygulamada, verilen cezanın neticeleri bakımından adaletsiz bir sonuç doğurduğu gerekçesiyle eleştirilmektedir. Fıkrada yapılan değişiklikle, koşullu salıverilme sürecinde denetim süresi içinde suç işleyen hükümlünün sonraki işlediği her bir suç için verilen hapis cezasının iki katı süreyi ceza infaz kurumunda geçirmesi öngörülmektedir. Başka bir ifadeyle, geri alınan süre bakımından yeni bir kriter belirlenmekte ve ikinci suçun cezasının iki katı sürenin aynen infaz edilmesi amaçlanmaktadır. Ancak bu süre, hakederek tahliye tarihini geçemeyecektir. Diğer yandan, denetim süresi içinde işlenen ikinci suçun cezası, genel hükümlere göre ayrıca infaz edilecektir." şeklinde yer alan açıklama karşısında,
7242 sayılı Kanun döneminde koşullu salıverilmenin geri alınması durumunda, denetim süresinde işlenen suçlardan verilen hapis cezalarının miktarları yazılıp anılan hapis cezalarının iki katı sürenin soyut biçimde aynen infazına karar verilmesinin yanlış hesaplamalara yol açacağı, her somut olayda denetim süresinde işlenen her bir suç için kendi suç tarihinden başlayarak hak ederek tahliye tarihini geçmemek üzere iki katı sürenin ayrı ayrı hesaplanarak ne kadar sürenin aynen infaz edileceğinin kararda açıkça gösterilmesinin, yanlış hesaplamaların ve infazda oluşabilecek tereddütlerin önüne geçilmesi bakımında büyük önem arzettiği,
Ancak anılan hesaplama yapılırken, ortaya çıkan sonucun, netice itibariyle ikinci suç ile (denetim süresinde işlenen ilk suç ile) hakederek tahliye tarihi arasındaki azami süreyi geçemeyeceği, söz konusu azami süre belirlenirken, ilk olarak denetim süresinde işlenen ilk suç ile hakederek tahliye tarihi arasındaki süre temel dayanak noktası olarak belirlendikten sonra, denetim süresinde işlenen her bir suç için suç tarihinden itibaren başlayarak tarih aralıkları hesaplandıktan sonra arada fasılalar bulunması hâlinde, diğer bir deyişle koşullu salıverilmesi geri alınmayan tarih aralıkları bulunması hâlinde, anılan sürelerin de ilk suç ile hakederek tahliye tarihi arasındaki süreden çıkarılması durumunda hükümlünün infaz edebileceği azami sürenin tespit edileceği,
Somut olayda, hükümlünün bihakkın tahliye tarihi olan 08.02.2021 tarihinden önce, zincirleme şekilde işlendiği anlaşılan ve ilk suç tarihinin 23.02.2017 tarihi olduğu hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2017 tarihli ve 2017/186 Esas, 2017/756 Karar sayılı kararıyla 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu sürenin 2 katının 10 ay olduğu, suç tarihi olan 23.02.2017 tarihine bu süre eklendiğinde 23.02.2017-23.12.2017 tarihleri arasındaki sürenin infazının gerektiği,
Yine denetim süresi içerisinde, 05.02.2018 tarihinde işlediği görevini yaptırmamak için direnme suçundan ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2019 tarihli ve 2019/7 Esas, 2019/232 Karar sayılı kararıyla 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu sürenin 2 katının 12 ay 14 gün olduğu, suç tarihi olan 05.02.2018 tarihine bu süre eklendiğinde 05.02.2018-19.02.2019 tarihleri arasındaki sürenin infazının gerektiği,
05.02.2018 tarihinde işlediği nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2018 tarihli ve 2018/152 Esas, 2018/196 Karar sayılı kararıyla 4 yıl 6 ay hapis, 2 yıl hapis ve 1 yıl hapis cezaları olmak üzere toplam 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu sürenin 2 katının 14 yıl 12 ay olduğu, suç tarihi olan 05.02.2018 tarihine bu süre eklendiğinde (hakederek tahliye tarihini de geçemeyeceği gözetilerek) 05.02.2018-08.02.2021 tarihleri arasındaki-1099 günlük- sürenin infazının gerektiği, 08.05.2018 tarihinde işlediği infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2019 tarihli ve 2019/40 Esas, 2019/649 Karar sayılı kararıyla 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu sürenin 2 katının 20 ay olduğu, suç tarihi olan 08.05.2018 tarihine bu süre eklendiğinde 08.05.2018-08.01.2020 tarihleri arasındaki sürenin infazının gerektiği hususları birlikte değerlendirildiğinde,
7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun düzenlemesinin hükümlünün aleyhine olduğu cihetle, değişiklik öncesi 5275 sayılı Kanun'un 107 nci maddesinin 12 ve 13 üncü fıkraları gereğince hükümlü hakkındaki ikinci suçun işlendiği 19.12.2017 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 08.02.2021 arasındaki 1441 günlük sürenin aynen infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, karma bir uygulama yapılmak suretiyle hükümlünün denetim süresi içinde 23.02.2017 tarihinde işlemiş olduğu hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2017 tarihli ve 2017/186 Esas, 2017/756 Kerer sayılı kararı ile mahkum olmuş olduğu 5 ay hapis cezasının iki katı olan 300 gün ve yine hükümlünün denetim süresi içerisinde işlemiş olduğu birbiriyle çakışan suçlar nedeniyle mahkum olduğu cezalar nazara alınarak, ilk suç tarihi olan 23.02.2017 ile bihakkın tahliye tarihi olan 08.02.2021 arasındaki 1099 gün olmak üzere, toplam 1399 günlük sürenin aynen infazına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;
(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.
(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.
(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.
2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 48 ... maddesiyle değişik 107 nci maddesinin (6), (12), (13) ve (14) üncü fıkraları;
(6) Koşullu salıverilen hükümlünün tâbi tutulacağı denetim süresi, yukarıdaki fıkralara göre infaz kurumunda geçirilmesi gereken süre kadardır. Ancak süreli hapislerde hakederek tahliye tarihini geçemez.
(12) Koşullu salıverilen hükümlünün, denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, infaz hâkiminin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi hâlinde koşullu salıverilme kararı geri alınır.
(13) Koşullu salıverilme kararının geri alınması hâlinde hükümlünün;
a) Sonraki suçu işlediği tarihten itibaren başlamak ve hak ederek tahliye tarihini geçmemek koşuluyla sonraki işlediği her bir suç için verilen hapis cezasının iki katı sürenin,
b) (Değişik bend: 25.05.2005-5351 S.K./8. md) Yükümlülüklerine aykırı davranması hâlinde, bu yükümlülüklere uymama tarihi ile hak ederek salıverilme tarihi arasındaki süreyi geçmemek koşuluyla ihlalin niteliğine göre (Ek ibare 14.04.2020 - 7242 S.K./48. md) takdir edilecek bir sürenin,
Ceza infaz kurumunda aynen (Ek ibare 14.04.2020 - 7242 S.K./48. md) çektirilmesine karar verilir. Koşullu salıverilme kararının geri alınmasından sonra aynı hükmün infazı ile ilgili bir daha koşullu salıverilme kararı verilmez.
(14) Denetim süresi yükümlülüklere uygun ve iyi hâlli olarak geçirildiği takdirde, ceza infaz edilmiş sayılır.
Şeklinde düzenlenmiştir.
3. Hükümlünün infaza konu içtimalı 8 yıl 35 ay 20 gün hapis cezasının infazı sırasında 12.10.2016 tarihinden geçerli olmak üzere şartla tahliyesine karar verildiği, bihakkın tahliye tarihi 08.02.2021 olarak tespit edilen hükümlünün, denetim süresi içerisinde 23.02.2017 tarihinde işlemiş olduğu hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis, 05.02.2018 tarihinde işlemiş olduğu görevi yaptırmamak için direnme suçundan 6 ay 7 gün hapis, nitelikli hırsızlık suçundan 4 yıl 6 ay hapis, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 2 yıl hapis ve mala zarar verme suçundan 1 yıl hapis, 08.05.2018 tarihinde işlemiş olduğu infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı anlaşılmaktadır.
4. Mahkemesince, aynen infaz kararında, 7242 sayılı Kanun'un 48 ... maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 107 nci maddesinin 13 üncü fıkrası uyarınca denetim süresinde işlenen her bir suç için kendi suç tarihinden başlayarak bihakkın tahliye tarihini geçmemek üzere iki katı sürenin ayrı ayrı hesaplanarak ne kadar sürenin aynen infaz edileceğinin kararda açıkça gösterilmesinin, yanlış hesaplamaların ve infazda oluşabilecek tereddütlerin önüne geçilmesi bakımından büyük önem taşımaktadır.
5. 7242 sayılı Kanun’un 48 ... maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 107 nci maddesinin 13 üncü fıkrasında yapılan değişikliğe bakıldığında, şartla tahliye kararının geri alınması durumunda, şartla tahliye edilen hükümlünün, denetim süresi içerisinde işlediği her bir suç için suç tarihinden başlayarak bihakkın tahliye tarihini geçmeyecek şekilde, işlenen her bir suç için verilen hapis cezasının iki katı sürenin geri alınması yönünde yasa koyucunun iradesini ortaya koyduğu, denetim süresi içerisinde işlenen suçların birden çok olması durumunda aynı tarihte işlenmesi ile farklı tarihte işlenmeleri arasında farklı uygulama yapılması yönünde herhangi bir irade ortaya koymadığı, bu durumda denetim süresinde birden çok suç işlemesi durumunda işlenen suçların aynı tarihte işlenmesi ile farklı tarihte işlenmeleri arasında, verilen hapis cezalarının sürelerine göre geri alınması gereken süreler suç tarihinden başlayarak ayrı ayrı hesaplama yapıldığında bihakkın tahliye tarihini geçmiyor ise herhangi bir fark bulunmadığı, farklı uygulama yapılmasının eşitlik ilkesine, yasa koyucunun amacına ve hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olabileceği gözden uzak tutulmamalıdır.
6. Somut olayda; mahkemece denetim süresi içinde işlemiş olduğu hapis cezasını gerektiren kasıtlı suçlar nedeniyle hükümlü hakkında verilen hapis cezalarının süreleri esas alınarak daha önce verilen şartla tahliye kararının geri alınmasına ve aynen infaza dair karar verildiği sırada hükümlünün denetim süresinde işlediği her bir suç için suç tarihinden başlayarak hak ederek tahliye tarihini geçmemek üzere iki katı sürenin ne kadar olduğunun ayrı ayrı hesaplanarak her bir suç için aynen infazına karar verilecek sürenin ve hangi tarih aralığını kapsadığının kararda denetime imkan verecek şekilde açıkça gösterilmeksizin, 7242 sayılı Kanun’un 48 ... maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 107 nci maddesinin 13 fıkrasında yapılan değişiklik öncesi ve sonrası düzenlemeye göre lehe aleyhe yasa karşılaştırılması yapılmak suretiyle aynen infazına karar verilmesi toplam sürenin ne kadar olduğu belirlenmeksizin verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu nedenle yerinde görülmüştür.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... İnfaz Hâkimliğince verilen 24.02.2021 tarihli ve 2021/554 Esas, 2021/644 Karar sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.02.2024 tarihinde karar verildi.