YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/8063 E.  ,  2024/4530 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/647 E., 2023/174 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Dikili 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2015 tarihli ve 2014/363 Esas, 2015/262 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2020/25934 Esas, 2021/20638 Karar sayılı bozma ilamı üzerine verilen Dikili 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2023 tarih, 2022/647 Esas, 2023/174 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 29, 52/2-4 maddeleri uyarınca 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümlerinin uygulanma yeri bulunmadığına, verilen cezanın az olduğuna, sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına, meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine, belirlenen adli para cezası miktarına ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanık ...'nin olay günü aracını apartmanın giriş kapısının önüne park ettiği, o esnada katılan ...'in elinde pazar torbaları ile Nuri'nin yanına yaklaştığı ve araç park etme meselesi yüzünden tartıştıkları, tartışmanın arbedeye döndüğü, sanığın katılanın sol işaret parmağını tutup boğazını sıkarak eliyle vurduğu ve katılanı yaraladığı, katılanın kati adli rapora göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı anlaşılan olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek isabetli biçimde belirlendiği, ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiğinin tespit edilememesi karşısında, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanmasında isabetsizlik görülmediği, sanık hakkında meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma imkanı bulunmadığı, anlaşılmakla katılan vekilinin ve sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Dikili 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2023 tarih, 2022/647 Esas, 2023/174 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin ve sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.06.2024 tarihinde karar verildi.