YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/8051 E.  ,  2024/3264 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/978 E., 2023/1489 K.
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2020/177 Esas, 2021/372 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.07.2023 tarihli ve 2023/978 Esas, 2023/1489 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili, Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle "sanığın eylemi tasarladığına, sanık lehine haksız tahrik ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna" ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Maktulün esnaf olup olay günü çalışanı ... ile dükkanında bulunduğu, sanığın maktulden alacaklı olup uzun yıllardır parasını alamadığını iddia ettiği, olay tarihinden önce de maktul ile bu hususta konuşup tartıştığını beyan ettiği, olay tarihinde sanığın alacağını almak amacıyla maktulün dükkanına gittiği, alacak verecek meselesinden çıkan tartışmada sanığın maktulü üzerinde bulunan ruhsatsız silahı ile vurduğu, maktulün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı pelvis kemiği kırığı ile birlikte iç organ yırtılması ve gelişen komplikasyon sonucu öldüğü anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulandığı anlaşıldığından, bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Dosya içeriğine göre; sanığın maktulden olan alacağını tahsil edememesi sebebi ile maktule ... etmek suretiyle maktulu öldürdüğü anlaşıldığından sanık hakkında haksız hükümlerinin uygulanması gerektiğine dair vicdanî kanaate varıldığı" belirtilerek sanık lehine asgari orandan uzaklaşılarak haksız tahrik hükümleri uygulanmış ise de; hukukî ihtilaf niteliğinde olan alacak verecek hususunun tek başına haksız tahrik teşkil etmeyeceği, ancak aksi kanıtlanamayan sanık savunmalarına göre maktul ile sanığın olay öncesinde de tartışma ve küfürleşme yaşadıkları, uzun süredir alacağını alamayan sanığın ekonomik

nedenlerle ailevî bakımdan zor duruma düşüp boşandığı şeklindeki beyanları nazara alınarak, haksız tahrik hükümlerini düzenleyen 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesince uygulama yaparken, asgari hadden uygulama yapılması yerine yazılı şekilde hüküm tesisi ile sanık hakkında eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numarada açıklanan "haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.07.2023 tarihli ve 2023/978 Esas, 2023/1489 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanığın tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2024 tarihinde karar verildi.