YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/7962 E.  ,  2024/4466 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/397 E. 2023/63 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2016 tarihli ve 2015/656 Esas, 2016/240 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 18.06.2020 tarihli ve

2020/2433 Esas, 2020/7114 Karar sayılı kararıyla özetle; eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine sanık hakkında Manisa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2021 tarihli ve 2020/181 Esas, 2021/38 Karar sayılı kararıyla kurulan mahkumiyet hükmünün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 13.06.2022 tarihli ve 2022/3422 Esas, 2022/4922 Karar sayılı kararıyla özetle; 5271 sayılı Kanun'un 234. maddesinde mağdur ve şikâyetçi için öngörülen hakların ihlâli suretiyle hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Manisa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2023 tarihli ve 2022/397 Esas, 2023/63 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3, 29/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, cezanın üst sınırdan verilmesi ile haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

2. Sanığın temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik indirim oranına ilişkindir.

III. GEREKÇE
1.Katılanın, sanığın eşine bir sosyal paylaşım sitesinden mesaj atarak rahatsız ettiği, olay günü karşılaşan taraflar arasında bu meseleden çıkan tartışmada sanığın beden yoluyla katılanı hayat fonksiyonları üzerine etkisi orta(2.) derece kırık oluşacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosyada eksik inceleme bulunmadığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek sanığın eylemiyle orantılı şekilde belirlendiği, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması mahkeme takdirinde olup dosya kapsamı ile uyumlu şekilde yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek uygulandığı anlaşıldığından, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Dosya içeriğine göre; Sanığın eylemini eşinin katılan tarafından sosyal paylaşım sitesinden ısrarlı şekilde rahatsız edilmesi üzerine duyduğu hiddet ve öfkenin etkisiyle gerçekleştirdiği anlaşılmakla 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indirimi uygulaması sırasında makul orana yakın indirim yapılması yerine asgari oranda indirim yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklandığı üzere haksız tahrik indirim oranın eksik bulunması nedeniyle Manisa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2023 tarihli ve 2022/397 Esas, 2023/63 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2024 tarihinde karar verildi.