YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/7961 E.  ,  2024/4785 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/557 E., 2023/774 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-g maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul 38. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2021/11 Esas, 2021/438 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 25 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d. maddeleri uyarınca beraatine,

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2022/557 Esas, 2023/774 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz sebepleri özetle; sanığın haksız tahrik altında öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, meşru savunma koşullarının oluşmadığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE
1.Olay tarihinde katılanın kendisine ait araçla İnönü Caddesi üzerinde ilerlerken, sanık ile arasında araç kullanma meselesi yüzünden tartışma yaşandığı, katılanın aracını park ettikten sonra sanığın yanına gelerek aralarındaki tartışmayı devam ettirdiği ve dosya arasında bulunan CD'ye göre katılanın sanıkla arbede içine girdikleri ve bu esnada katılanın sanığı araba üstüne yatırarak dövdüğü, devamında yere düştükleri, katılanın yerde bulunan sanığa vurmaya devam ettiği, katılana göre yaşlı ve hasta olan sanığın kendisini savunmak amacıyla cebindeki çakıyı çıkararak kendisini korumak amacıyla sanığa savurduğu ve katılanın vücudunda sol kolda 1(bir) adet, sol omuzda 2(iki) adet, sol koltuk altının aşağısında 1(bir) adet olmak üzere toplamda 4(dört) adet kesici delici alet yaralanması meydana geldiği, sol koltuk altının aşağısında tarif edilen ve göğüse nafiz olarak pnömotoraksa neden olan 1(bir) adet kesici delici alet yaralanmasının; kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, sol omuzda tarif edilen ve yumuşak doku lezyonlarına neden olan 2 (iki) adet kesici delici alet yaralanmasının; ayrı ayrı kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu, sol kolda tarif edilen ve yumuşak doku lezyonuna neden olan 1(bir) adet kesici delici alet yaralanmasının; kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olacak şekilde yaralandığı, anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından meşru savunma amacıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, suç vasfının nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2022/557 Esas, 2023/774 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 38. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.06.2024 tarihinde karar verildi.