YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/7837 E.  ,  2023/8052 K.
"İçtihat Metni"
K A N U N Y A R A R I N A
B O Z M A

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Silifke 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2022 tarihli ve 2021/382 Esas, 2022/232 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fırkası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı iki defa 2.920,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 03.06.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 17.08.2023 tarihli ve 2023/16177 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93776 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyasının onaylı sureti Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93776 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Dosya kapsamına göre, Silifke 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2022 tarihli kararı ile sanığın adli sicil kaydındaki mahkumiyeti nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinde yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığı anlaşılmış ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 esas, 2009/13 karar sayılı ilamında yer alan, 'Kesinleşmiş hükümlerde, 647 sayılı Yasa'nın 4 ve 6 veya 5271 sayılı Yasanın 50 ya da 51. maddelerinin uygulanıp, uygulanmamasının …, eski yasa döneminde işlenip, adlî sicilden silinme koşulları oluşmuş olan mahkûmiyetler ile ertelenmiş ve vaki olmamış sayılmasına karar verilen mahkûmiyetlerin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yasal engel oluşturmayacağı' şeklindeki açıklama karşısında, sanığın adlî sicil kaydında görülen Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 09.08.2001 tarihli ve 2001/56 esas, 2001/167 sayılı kararı ile hükmolunan ceza ile Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2006 tarihli ve 2006/273 esas, 2006/288 sayılı kararının, karar tarihi itibariyle esasen vaki olmamış sayılmasına karar verilmesi gereken bir ilam olduğu gibi, 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 12/1-c maddesi uyarınca da cezanın silinme koşullarının oluştuğu, diğer yandan sanığın güncel adli sicil kaydında herhangi bir sabıka kaydının bulunmadığının anlaşılması karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasını kabul eden ve yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak takdiri indirim uygulanan sanık hakkında, mahkemesince sanığın kişilik özellikleri değerlendirmeye tabi tutularak ve tekrar suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluşması halinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi hükümlerinin uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinde düzenlenen Hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için,
a) Sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde, hükmolunan cezanın iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezasından ibaret olması,
b) Suçun 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin ondördüncü fıkrasında yazılı suçlardan olmaması,
c) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması,
d) Sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına itirazının bulunmaması,
e) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesine ilişkin koşulların birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

2. Bu açıklamalar ışığında inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; hükümlünün adlî sicil belgesindeki Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.08.2001 tarihli ve 2001/56 Esas, 2001/167 Karar sayılı kararı ile müessir fiil suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 456 ncı maddesinin dördüncü fıkrası gereği hükmolunan adlî para cezasının 647 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, anılan kararın 07.12.2006 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün inceleme konusu suçu 20.08.2021 tarihinde işlediği, adlî sicil kaydındaki ilâmın beş yıllık süre geçmiş olması nedeniyle silinme koşullarının oluştuğu, bu hâli ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmediği belirlenmiştir.

3. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesini kabul eden hükümlü hakkında, diğer koşullar değerlendirilmeden, adlî sicil kaydındaki ilâmın silinme koşulları oluştuğu dikkate alınmadan adlî sicil kaydının bulunduğu gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Silifke 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2022 tarihli ve 2021/382 Esas, 2022/232 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.12.2023 tarihinde karar verildi.