YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/7795 E.  ,  2024/4499 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/4233 E., 2018/1944 K.
SUÇ : Nitelikli kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

1.İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mağdura yönelik tehdit suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

2.İlk Derece Mahkemesince kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesi ve yerel mahkemece verilen ceza Bölge Adliye Mahkemesince artırıldığından 286/2-b maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği sanığın temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde sebep bildirilmediği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği sanığın temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.09.2017 tarihli ve 2017/97 Esas, 2017/1156 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın eşi mağdur ... Kılıç'a karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-a, 58, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 11.06.2018 tarihli ve 2017/4233 Esas, 2018/1944 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ve sanığın istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verilerek duruşma açmak suretiyle sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-a-e, 58, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan vekilinin temyiz istemi temyiz etme iradesini göstermekten ibarettir.
B. Sanığın temyiz sebepleri; yaşı küçük tanık beyanlarına itibar edilemeyeceğine, savunma ve adil yargılanma haklarının kısıtlandığına, cezai ehliyetinin bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden;
Katılan Bakanlık vekilinin 13.07.2018 tarihli temyiz dilekçesinde katılan sıfatıyla sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçe içermemesi nedeniyle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanığın temyiz istemi yönünden;
1.Sanık ... ile mağdur ... Kılıç'ın evli oldukları, 25.12.2016 tarihinde çıkan münakaşada sanığın mağduru silahtan sayılan vasıta olan çivili tahta vurmak suretiyle 31.01.2017 tarihli raporda belirtildiği üzere basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek derecede kasten yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, savunma hakkına riayet edilerek sanığın adil bir biçimde yargılandığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosyaya yansıyan mağdurdan kaynaklı haksız tahrik oluşturacak bir söz ya da davranış tespit edilmediği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
A. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden;
Katılan Bakanlık vekilinin 13.07.2018 tarihli temyiz dilekçesinde katılan sıfatıyla sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçe içermemesi nedeniyle temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanığın temyiz istemi yönünden;
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 11.06.2018 tarihli ve 2017/4233 Esas, 2018/1944 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2024 tarihinde karar verildi.