YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/7760 E.  ,  2024/4464 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/408 E. 2023/390 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2015 tarihli 2015/566 Esas, 2015/756 Karar sayılı kararıyla kurulan mahkumiyet hükmünün Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 26.09.2019

tarihli ve 2019/8689 Esas, 2019/17047 Karar sayılı kararıyla özetle; sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi ve sanığın savunma hakkının kısıtlanması nedenleriyle bozulmasına, bozma üzerine Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2020 tarihli ve 2019/818 Esas, 2020/453 Karar sayılı kararıyla kurulan mahkumiyet hükmünün katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09.05.2022 tarihli ve 2022/3759 Esas, 2022/3399 Karar sayılı kararıyla özetle; 5237 sayılı Kanun’un 196/2. maddesine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2023 tarihli ve 2022/408 Esas, 2023/390 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna, haksız tahrik şartlarının gerçekleşmediğine,

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma nedeniyle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Katılanın, sanığın eski damadı olduğu, olay tarihinde katılanın sanığı telefon ile arayarak evine çağırdığı, sanığın, kızı ile katılanın boşandığını katılanın evinde öğrendiği ve kızı ile birlikte evden çıkmak için hareket ettikleri sırada katılanın, “Çocuklarımı vermem!” diyerek sanığın kızı tanık Ayşe’ye saldırdığı, taraflar arasında bu şekilde tartışma çıktığı, sanığın kızının darp edilmesinden duyduğu hiddet ve öfkenin etkisiyle masanın üzerinde bulunan bıçağı alarak rastgele salladığı, bıçağın katılanın kol, göğüs ve kalçasına isabet ettiği, katılanın göğsüne aldığı darbe neticesinde oluşan pnömotoraks nedeniyle hayati tehlike geçirdiği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın aralarında önceye dayalı husumet bulunmayan katılanı ani kavga ortamında bıçakla yaralaması, yaralanmalardan yalnızca bir tanesinin hayati önem arz eden göğüs bölgesinde yer alması ve hayati tehlikeye neden olması, sanığın eylemine kendiliğinden son vermesi hususları birlikte değerlendirildiğinde eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, somut olayda meşru savunma ile buna bağlı beraat kararı verilmesi koşullarının oluşmadığı, katılandan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak uygulanan haksız tahrik indirim oranının da isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2023 tarihli ve 2022/408 Esas, 2023/390 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2024 tarihinde karar verildi.