YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/7755 E.  ,  2024/3241 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1021 E., 2023/1017 K.
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık müdafiinin on beş günlük kanuni süre içindeki temyiz isteminden sonra sanığın cezaevinden gönderdiği 02.10.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz hakkından feragat ettiği anlaşılmakla, katılanlar vekilinin temyiz istemi ile sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2021/57 Esas, 2022/604 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2023/1021 Esas, 2023/1017 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz istemi özetle, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, eksik araştırmaya,
ilişkindir.

III. GEREKÇE
Olay günü sanık ve maktul arasında tanık ...'in işlettiği büfe önünde küfürlü konuşma nedeni ile tartışma yaşandığı, tarafların tartıştığını gören tanıkların maktulü uzaklaştırdıkları, maktulün yanına aldığı tüfekle sanığın iş yeri önüne gelerek ateş ettiği, tanık ...'ın maktule engel olmaya çalıştığı, sanığın da maktulün elinde tüfek olduğunu görmesi üzerine iş yerinden aldığı tüfekle dışarı çıkarak maktule ateş ederek yaraladığı, yaptığı atışlar sırasında tanık ...'ın da isabet aldığı ve hayati tehlike geçirecek biçimde yaralandığı, bu aşamada maktulün de sanığa ateş ederek onu yaraladığı, sanığın ağabeyi temyiz dışı sanık ...'in de tabancayla havaya ve boşluğa doğru ateş ettiği, sanığın maktule bir kez daha ateş ettiği, av tüfeği küçük saçma taneleri yaralanmasına bağlı iç organ harabiyeti ve iç kanama geçiren maktulün tedavi amacıyla kaldırıldığı hastanede 17.07.2020 tarihinde vefat ettiği anlaşılan olayda,
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında Gülhane Askeri Tıp Akademisi tarafından düzenlenen psikotik bozukluk nedeni ile askerliğe elverişli olmadığına dair rapor ile Ankara Numune Eğitim Araştırma Hastanesi tarafından

konulan şizofren tanısına dair rapor birlikte değerlendirildiğinde oluşan cezaî ehliyete ilişkin şüphenin giderilmesi amacıyla sanığın suç tarihinde işlediği suçu etkileyecek düzeyde akıl hastası olup olmadığının, işlediği fiillerin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığını saptamak bakımından; sanığın önceki rapor ve tedavi evrakları da eklenerek tüm tahkikat dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumuna sevk edilmesi, Gözlem İhtisas Dairesinde müşahede altına aldırıldıktan sonra düzenlenecek raporla birlikte Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kuruluna gönderilmesi, suç tarihinde işlediği ''kasten öldürme'' fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamayacağı veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına dair rapor aldırılması, Gözlem İhtisas Dairesinin raporu ile 4. İhtisas Kurulunun raporları arasında çelişki mevcut olması halinde, sanığın Adli Tıp Üst Kuruluna gönderilmesi, muayenesi de yapılarak rapor aldırılması ve sonucuna göre hukuki durumunun tayini gerekirken, Ankara Şehir Hastanesinin 04.07.2022 tarihli yetersiz raporu hükme esas alınarak eksik araştırma ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
A. Sanık müdafinin temyiz istemi yönünden
5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Katılanlar vekilinin temyiz istemi yönünden
Gerekçe bölümünün (2.) nolu bendinde açıklanan nedenle katılanlar vekilinin temyiz istemleri cezaî ehliyetin araştırılmasına ilişkin eksik araştırma yönünden yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2023/1021 Esas, 2023/1017 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.