YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/7697 E.  ,  2024/4578 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1981 E., 2023/778 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli, 2009/2-43 Esas ve 2009/56 Karar sayılı kararı uyarınca, Cumhuriyet savcısının suç vasfına yönelik aleyhe temyiz talebinde bulunması sebebiyle temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2021 tarihli ve 2020/215 Esas, 2021/179 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk

Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 3-e, 87/1-d-son, 62/1, 53/1-3, 58/6-7. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2021/1981 Esas, 2023/778 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanık ... ile temyiz dışı mağdur sanık ... arasında hakaret etme meselesinden çıkan tartışmanın karşılıklı kavgaya dönüştüğü, Murat'ın babası olan mağdur ...'nin kavgayı ayırmak için araya girdiği esnada sanığın yasak niteliği haiz kesici kısmı 8,7 cm olan sustalı bıçakla mağdur ...'ye üç kez vurduğu, kalbe nafiz kesi sebebiyle mağdurun hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralandığı, mağdurun sanığa karşılık vermesi ve Murat'ın engellemesi sebebiyle sanığın eylemini tamamlayamadığı anlaşılan olayda,

2. Mağdurun batın epigastirik bölgede 1,5x1 cm, sol parietalde 3x0,5 cm kesi, sol uylukta 5x1 cm cm kesi olmak üzere üç farklı yerinden bıçaklandığı, kalp anterior kesiminde pnömomediastinuma neden olan kardiyak yaralanma nedeniyle acil ameliyata alındığı ve kalp operasyonu uygulandıktan sonra hayati tehlikesinin atlatıldığı anlaşılmakla; suçta kullanılan bıçağın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, yaralanmaların sayısı, niteliği ve şiddeti ile engel halin varlığı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2. maddeleri gereği cezalandırılması gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek eylemin kasten yaralama suçunu teşkil ettiğinin kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi suç vasfı yönünden yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2021/1981 Esas, 2023/778 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca, infaz edilecek ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.06.2024 tarihinde karar verildi.