YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/7682 E.  ,  2024/3292 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/343 E., 2023/84 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 120 Nolu Olağanüstü Hal Kapsamında Yargı Alanında Alınan Tedbirlere İlişkin Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile Hakimler ve Savcılar Kurulu'nun 12.02.2023 tarihli Deprem Kapsamında Alınan Tedbirler konulu yazıları ile deprem bölgelerinde bulunan vatandaşlar açısından 06.04.2023 tarihine kadar (bu tarih dahil) sürelerin durmuş olması, sanık müdafiinin Diyarbakır Barosu'na kayıtlı olması dikkate alınarak sanık müdafiinin temyiz talebinin süresinde olduğunun kabulü ile 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli ve 2011/18 Esas, 2016/155 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2020/11470 Esas, 2020/14737 Karar sayılı ilâmı ile eksik inceleme ile hüküm kurulması, katılanın yaralanması konusunda alınan raporların yetersiz olması nedenleriyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

2. Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2023 tarihli ve 2020/343 Esas, 2023/84 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1-3-e, 87/1-a, 87/1-son, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ancak cezanın 1412 sayılı Kanun 'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı gereği 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE
1.Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 86/1-3-e, 87/1-a-son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan Mahkemesince doğrudan veya görüntülü ve sesli iletişim tekniğinin (SEGBİS) kullanılması suretiyle bizzat alınması gerektiği gözetilmeyerek, sanığın daha ağır cezalandırılması sonucunu doğuran savunmasının talimat yoluyla aldırılması suretiyle Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Hak arama hürriyeti" başlıklı 36. maddesine ve 5271 sayılı Kanun'un 196/2. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık hakkında iddianamede uygulanması talep edilmemesine rağmen, 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı Kanun'un 87/1-a-son maddesinden cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2023 tarihli ve 2020/343 Esas, 2023/84 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2024 tarihinde karar verildi.