YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/7653 E.  ,  2024/4188 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/50 E., 2022/695 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/646 Esas, 2016/10 Karar sayılı kararının katılan ve vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza

Dairesinin, 20.11.2019 tarihli ve 2019/12363 Esas, 2019/21226 Karar sayılı ilâmı ile özetle; yaralanmanın duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması yada yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ve 87. maddesindeki ölçütlere göre niteliği hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kati raporu alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumun belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, katılanın adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (4) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, sanığın cezasından 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak (1/2) oranında artırım yapılması, oluş ve kabule rağmen ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belli olmaması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle çelişki yaratılması, nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2020/50 Esas, 2022/695 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-c, 87/1-a, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair delil somut ve kesin delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik hükmünün uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanığın bir borcundan dolayı hakkında Adana 14. İcra Müdürlüğü'nün 2015/9728 E. sayılı dosyasında icra takibi yapıldığı, suç tarihinde sanığın evine haciz işlemi için gidildiği, haciz işlemi sırasında sanığın borcun 200 TL'lik kısmını ödeyeceğini söylediği fakat alacaklı vekili olan katılan tarafından bunun kabul edilmediği ve sanığın evinde bulunan iki adet televizyondan biri ile bilgisayarın haczini ve muhafazasını istediği, bunun üzerine sanığın ''Buradan mal kaldıramazsınız, bu televizyonu da bilgisayarı da kırarım'' dediği, katılan ve haciz memurunun aracın başına döndükleri, sanığın yanlarına gelerek katılana yumruk atarak saldırdığı ve katılanın da olay yerinde bulunan ve ele geçirilemeyen sopayı alarak sanığın üzerine yürüdüğü, tarafların birlikte yere düştükleri, sanığın, katılanın üzerine atılarak vurmaya devam ettiği ve katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek ve duyu ve organlarından birisinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaraladığı, ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklandığı anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza Esas No: 2023/7653

yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklandığı anlaşıldığından haksız tahrik hükmünün uygulanma koşulunun bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2020/50 Esas, 2022/695 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.