YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/75 E.  ,  2024/3925 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/392 E., 2022/386 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin 1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2021 tarihli ve 2021/350 Esas, 2021/616 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 81. maddesinin 1. fıkrası, 35. maddesinin 2. fıkrası, 62. maddesinin 1. fıkrası, 53. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.03.2022 tarihli ve 2022/392 Esas, 2022/386 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve sanık müdafiin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca teşebbüsün derecesi nedeniyle eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiin temyiz istemi özetle; suçun kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suçun vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanık ve mağdurun olaydan kısa bir süre önce, sanığın başka bir şahıs hakkında söylediği sözleri mağdurun o şahsa iletmemesi üzerine tartıştıkları, yaklaşık yarım saat sonra mağdur ve arkadaşları caddede yürüdüğü sırada sanığın karşı yönden motosikletle geldiği, mağdur ve arkadaşlarının yanlarından geçerken sanığın motosikletini mağdurun üzerine sürdüğü, mağdurun çağırması üzerine sanığın geri dönerek mağdur ve arkadaşlarının yanlarına geldiği, yaşanan tartışma sırasında sanığın hedef gözeterek kol ve göğüs bölgesinden mağduru bıçakla yaraladığı, mağdurun göğsünde meydana gelen yaralanmanın hemopnömotoraksa neden olacak, yaşamını tehlikeye sokacak ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya davranışın bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. a. Uyaptan alınan güncel nüfus kayıt bilgilerine göre mağdurun 14.01.2004 doğumlu olup, suç tarihi itibariyle mağdurun 18 yaşından küçük olduğu, bu halde sanığın üzerine atılı suçun çocuğu kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 82. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi uyarınca uygulama yapılması gerektiği düşünülmeden, hatalı vasıflandırmayla yazılı şekilde 81. maddenin 1. fıkrasının uygulanması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

b. Kabule göre de; mağdurdaki yaralanmanın hayati tehlike geçirmesine neden olması karşısında 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca makul bir ceza belirlenmesi gerekirken cezanın 9 yıl olarak tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.03.2022 tarihli ve 2022/392 Esas, 2022/386 Karar sayılı kararının "suç vasfı" ve "eksik ceza tayini" yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin 2. fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden KAZANILMIŞ HAKLARININ SAKLI TUTULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi uyarınca Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.05.2024 tarihinde karar verildi.